nasza granica jest święta – dodaje
Kacper Pobłocki, Chamstwo
„Fundamentem porządku folwarczno-patriarchalnego w Polszcze stał się z kolei mit o wrodzonej, nieuniknionej i oczywistej podrzędności kobiet”
dziennik sierpniowy drugi
tymczasowość osób wokół ciebie, ich rozmywanie, zanikanie, dorastanie. tymczasowość ciebie samego.
dziennik sierpniowy
jestem teraz fidem insta. fidy insta nie mają w sobie prozy, parę wybranych obrazków, na żadnym nie ma mnie. jestem teraz fidem insta: przez dwa miesiące byłem poetą, ale słowa, cóż mogą książę.
Dziennik. Nasze ery
era Nero dobiegła końca
Antonio Talia, Droga krajowa numer 106
– Teraz jesteście pod naszą opieką – powiedział dobrotliwy właściciel hotelu
Piotr Oleksy, Wyspy odzyskane. Wolin i nieznany archipelag
Najlepsze są reportaże, które budzą tęsknotę za miejscem, które opisują.
Dziennik. Dom w sierpniu
Budzimy się wcześnie i rozdrapujemy stopy.
Roberto Calasso, Zaślubiny Kadmosa z Harmonią
Naszym przekleństwem jest linearność mitologii, którą nam wmówił Jan Parandowski
Ewa Winnicka, Greenpoint. Kroniki Małej Polski
nie byłem przygotowany na takie stężenie Polski
Dziennik. Nic nie piszę
Przywróć mi dżem truskawkowy, prosiłem niepolskiego Pana Boga. Chęć, zachwyt oddaj. A On nic, ni w ząb po polsku.
Paweł Piotr Reszka, Białe płatki, złoty środek. Historie rodzinne
Nasza własna wina, czasem kosztująca kilogram cukru, czasem kołdrę z pierzem.
Dziennik. Piąta podróż do Portugalii (3)
Mam nadzieję, że nie będziesz mnie potrzebował – mówi zielona torebka wymiotka. Ale to samolot powrotny, on leci do Polski.
Dziennik. Piąta podróż do Portugalii (2)
Jakieś dzieci biegały pod wydmą. Były dalekie, jak ze starego filmu.
Dziennik. Piąta podróż do Portugalii (1)
Nasz dom na stoku góry jest naszą twierdzą. Z oddali – przy śniadaniu – obserwujemy zapowietrzone miasta południowego wybrzeża.
Agustin Ferrer Casas, Mies. Skomplikowane życie architekta minimalisty
Zapominam o biografii, zapominam o doskonałej architekturze, myślę o marszowym kroku, o tym, że przyszłość może jest ich.
Radosław Jurczak, Zakłady holenderskie
Ten sam głos, który cię zachwycił za pierwszym razem, kiedy – wpół rozumiejąc – odczytałeś „Marinę” starego konserwatysty Eliota.
Marek Szymaniak, Zapaść. Reportaże z mniejszych miast
Zagłębia duchologii i sanktuaria betonozy
Tomasz Orchowski, Wyspa trzech ojczyzn
Najpierw Wielkie Idee, a potem broń.
751
751 nieoznaczonych dziecięcych mogił versus pomnik papieża (tego jedynego papieża, wiecie) oblany czerwoną farbą,
weź wybieraj cywilizacja życia versus cywilizacja śmierci,
tylko która, ku..a, jest która, bo trudno się połapać
Dziennik. Poeci i inne stworzenia
Z tego co mówią poeci powstaje czysta poezja (ekstrakt)
Dziennik. W upale
Może będzie tak pewnego dnia, że nie będzie.
Carl Rollyson, Ostatnie dni Sylvii Plath. Biografia
ciężka praca biografa – porządkowanie poszczególnych faktów, by odkryć wzór czyjegoś życia – została pominięta
Dziennik. Kłamstwo
Po przedawkowaniu Polski
Danuta Gwizdalanka, Uwodziciel. Rzecz o Karolu Szymanowskim
Oh yes I’m the great pretender
Hiroko Oyamada, Ogród
„Ogród” jest prozą wilgotną
Dziennik. Wilanowska, Mirowska i inne
znam swoje miejsce
Dziennik [nienazwany czwarty]
Należy przygotować się na rozczarowanie
Dziennik. Początek czerwca
Tak się zaczęło lato
Dziennik. Opisy przyrody
Jazda walkirii nad torfowiskiem
Dziennik. Bądź Dzielna
Ulicę zamykała wieża Augustyna
Zofia Turowska, Gustaw. Opowieść o Holoubku
To po prostu piękny album fotosów Holoubka, taki, o który czterdzieści lat temu zabijano by się w księgarniach, uzupełniony notą biograficzną i cytatami o nim
Lidia Yuknavitch, Krawędź
Bohaterkami „Krawędzi” nie są kobiety, ale ich ciała
Sceny z życia mocarstwa. Projekt książeczki dla dzieci
mocarstwo wspiera wszelkie opozycje
Grażyna Plebanek, Bruksela. Zwierzęcość w mieście
Louisa, Louisa
Dziennik. Maski opadają
Zdjęliśmy maski. Pod spodem, okazało się, była Polska. Miała twarz ministra edukacji, szybko nasunęliśmy z powrotem maski.
Piotr Augustyniak, Jezus Niechrystus
Kościół zaczyna być – nie tylko w moich oczach – świadectwem niepowodzenia misji Jezusa.
Jakiś dziennik
Światło zwiało mnie
Dziennik. Nie pisz
Książki leżą. Wszystko leży. Ja też.
Zyta Oryszyn, Najada
Tytułowa Najada to w swojej istocie figura męskiego strachu przed silną i niezależną kobiecością
Yoko Ogawa, Grobowa cisza, żałobny zgiełk
Pod spodem
Kroniki zarazy drugiego roku (6)
Estetyka cudzego cierpienia
Dziennik. Orientalizm
Nizina polskości
Dziennik. Poczucie
sarnie ścieżki biegną przez runo
Dziennik. Zabiegi
Lekarz wyszedł zapalić
Dorota Kotas, Cukry
Wszyscy o „Cukrach” piszą, że są rewelacyjne a one rzeczywiście są rewelacyjne.
Marie Aubert, Zabierz mnie do domu
Serię małych katastrof nazywamy życiem.
Marie Aubert, Dorośli
Łatwiej czytać jest „Dorosłych” mężczyznom
Dziennik. Środek niczego
Ile razy wyobrażałem sobie, że siadam i zapisuję ostatnie dni, prowadzę dziennik i kiedy już odsuwałem sobie krzesło przed komputerem, już planowałem pierwsze zdanie, opadała na mnie niechęć tak silna, tak dojmująca, że zaraz wracałem do robienia czegoś zupełnie innego, równie nieważnego jak pisanie dziennika
Babylon Berlin (sezony 1-3)
Za konserwatywną rewolucję! – toast wzniesiony przez pułkownika Wendta przywodzi na myśl od razu te perły intelektualnej publicystyki sprzed jakichś piętnastu laty, kiedy prawicowi intelektualiści prześcigali się w wizjach konserwatywnej IV Rzeczypospolitej
