Dziennik z upokorzonego państwa

Polska dzisiaj to jest wielka stadnina koni w Janowie

Dziennik. Po-lesie

ostatek tej cudownej krainy, która naszym przodkom-etnografom, zastępowała Zambezi

Dziennik. Piątek, któryś kwietnia

W piątek (czy to czwartek?) umarł jeden książę i paręset Polaków

Dziennik. Niby-niby (2)

Betonowe rzeki płyną teraz przez step.

Dziennik. Niby-niby

Niby jedziemy, niby zostaliśmy. Do rozstrzygnięcia pozostaje, czy umyć podłogę.

Dziennik. Okolice pierwszej wiosennej pełni

Sroki przychodzą na okno sprawdzić, czy to dobre miejsce na gniazdo. Niedobre.

Kroniki zarazy drugiego roku (2)

postanowiłem napisać raczej Księgę Pocieszenia

Dziennik. Od zimy do wiosny (3)

Ten dzień miał wielu patronów. Aż dziwne, że nie napotkałem
ani wiosny, ani wróbli, ani szczęścia.

Kroniki zarazy drugiego roku (1)

Może koniec świata jest jak kret?

Dziennik. Miłość sikor

Wszystko w naszych życiach kruche. Ty krucha, my krusi, nasze miłości, nasze przyjaźnie, nasze kruche domy, nasze kruche dłonie.

Dziennik. Miłość wron

Ten portret u góry mógłby być moim portretem (oczywiście gdybym był młodszy) i nosić tytuł „Niebieskie światełko”

Dziennik. Zgubiona niedziela

Kolejne miesiące przypominają wielką plechę, która rozrasta się nieumiarkowanie, powtarzając co tydzień ten sam kalendarz.

Dziennik [nienazwany trzeci]

Wystarczyły trzy niezdalne dni i powtarzam teraz: nie znoszę ludzi.

Dziennik. Naleśniki, lazania, rosół

Całe życie pracowałem za szybko

Dziennik. Od zimy do wiosny (2)

PS. ONR jest organizacją faszystowską.

Dziennik. Siedemnaście stopni

Nieprzypadkowo krak wron nad głową.

Dziennik. Od zimy do wiosny

Trzask łamanych gałązek, zdziwienie, odbicie popołudniowego słońca. Nic uchwytnego, co by było.

Dziennik. W drugim roku zarazy

Dramat to jest dopiero czterdzieści jeden

Odyseja. 14 lutego

do miyu potrzebjuesz tamtego mozra i tamtgo nieba

Dziennik. Przysłówki

Martwa hala. Jedynie świeci się u Greka i w wołowinie obok. Od mrozu albo od braku dostać można stygmatów. Espresso jest tylko wspomnieniem cappuccino.

Dziennik [nienazwany drugi]

Nie bierze się ciepłej kurtki i potem się żałuje.

Dziennik [nienazwany]

Bogowie się zmieniają, przychodzą, odchodzą. Jeden tylko kieszonkowy Dionizos taki sam, proponuje tu i teraz i napić się wina.

Dziennik. Z kraju i ze świata

Niebieskie dni są najpiękniejsze

Dziennik. Allegro ma non troppo

może czarna paczka ukryła się w czarnej przegródce

Dziennik. Ciała martwe, ciała żywe

Czyli nie jesteśmy na Wschodzie, my oglądający słońce nad Bemowem, napisałem, zapominając, że na Zachodzie też nas nie ma. Śnieg wie najlepiej, że Nigdzie.