Dziennik. Mamut

Przyglądam się ludziom, ale to nawet jak na mnie za wiele

Dziennik. Katastrofiści

Kto urodził się w Lu. albo okolicach, prędzej czy później staje się katastrofistą. Dał nam przykład Józek, co zginął u fryzjera przypadkiem.

Nawet góry przeminą

Nawet góry przeminą, ale miłość moja nie odstąpi od ciebie

Dziennik. Palmy

sztuka wicia umiera

Dziennik. Zmiana pachnąca przeszłością

Siedzę teraz w pokoju z trutką na szczury

Dziennik. Arrivals/Przyloty

Na przednówku przyleciały sikorki.

Dziennik. Niewiosna

Stałem się specjalistą od jednoznaczności, choć wierzę w wieloznaczność.

Dziennik z podróży do granic Starego Świata

Wyobraziłem sobie, że serce to Morze.

Dziennik. Schengen

Czyżby poczucie granicy było wrodzone?

Dziennik. W Muzeum wszystko wolno

Co do tytułu nie zgadzam się – mówi M. – nie wolno skakać po ścianach

Dziennik z kluczem

Bardzo trudno się zorientować dlaczego kwili szare niebo na Burakowskiej. Dopiero wytężywszy wzrok, dostrzegam ukryty w nim klucz.

Notatki na marginesie „Wspomnień” Nadieżdy Mandelsztam

„Ja” jest największym wywrotowcem, dywersantem w zdrowym ciele. Pozbądź się „ja”. Niech się stopi w narodowej, proletariackiej albo jeszcze jakieś innej masie.

Dziennik. W poszukiwaniu utraconej słodyczy

Życie kotłowało się i kipiało, nawet w elektronicznej wersji.

Dziennik. Zmiana w kilku zdaniach

Z jakich się składał nieciekawych papierów. Taki on

Mikołaj Łoziński, Książka, Wydawnictwo Literackie 2011

Potrzebowałbym do lektury jakiegoś genealoga, względnie etnografa biegłego w patry- i matrylineażach.

Dziennik. Zapiski prowadzone od niechcenia

Dobrego mięsa nigdy za dużo – mówi rzeźnik

Wolfgang Bauer, Przez morze. Z Syryjczykami do Europy, Czarne 2016

obronimy nasz Raj przed obcymi

Dziennik. Teoria i praktyka picia kawy o dziesiątej rano

bardzo cienka linia oddziela rytuał od rutyny, a może przeczuwamy, że istnieją jeszcze stany pośrednie: rutynuały albo rytyny?

Dziennik. Harmonia Caelestis

jeszcze jeden głos w zapisie partytury, to jest zapisie bloga, to jest zapisie życia.

Dziennik. Tuiterazyzm

wszystko na świecie tymczasowe, także oni, one

Dziennik. Chwała chałwie

Chcę podziwiać sufit ponad kołdrą jak dziecko, gdy napada je zaduma

Dziennik. Fantasia alla polacca

Papież, ten co go Ziemkiewicz nazwał idiotą, podwinął białą sutannę i swoimi wysłużonymi argentyńskimi pantoflami zaczął kopać leżącego Ziemkiewicza, krzycząc z furią Hijo de puta!

Dziennik. Wrota

moje miasto teraz śpi i choć mieszkam w nim cały czas, to ono istnieje dawno temu, więc nie da się do niego wrócić

Dziennik. Opcja Jarosława

Pewno trochę się brzydził, ale nie wierzył, że ten ustrój kiedykolwiek się skończy

O baśniach, w które uwierzyliśmy

Żyjemy w sfałszowanym świecie, a ta baśń jeszcze bardziej zamyka nam oczy.

Dziennik. W dalszym ciagu Kazantzakis

światło w Italii jest miękkie i kobiece

Dziennik. O czym bym napisał, kiedy mnie tutaj nie było

Handlarki różami z pewnością chowają noże

Barany. Islandzka opowieść

Myślę, że w tych surowych krajobrazach, które przypominają mi step (a ja stepów i równin nie znoszę), może powstać cała trylogia.

O człowieku, który był Polską

Z Lechem Wałęsą jest jak z Polską. Jest megalomanem, niepotrafiącym przyznać się do błędu, przypisującym sobie własne i cudze zasługi

Nikos Kazantzakis, Raport dla El Greca, Instytut Grotowskiego 2012

A może, może wcale nie tęsknię za Kretą, tylko za dzieciństwem, w którym wszystko łączyło się w harmonijną całość?

O wyrażaniu polskości

Z językiem nienawiści jest jednak tak, że uruchamia w człowieku jego zwierzęcą stronę

Dziennik. Spośród nielicznych postanowień wielkopostnych autora bloga

nie hałasować. nie narzucać swojej codzienności

O tym jak sprzedaliśmy Kurdów

Po raz kolejny, Europa, tłusta i przemęczona swoim luksusem, przyzwala na cudzą śmierć w imię własnego świętego spokoju.

Elias Canetti, Głosy Marrakeszu, słowo/obraz terytoria 2013

My, z awersu Morza Śródziemnego (choć czasem nie zdajemy sobie sprawy z naszego, względem Morza, położenia), gdy mówimy z pogardą dla tych na łódkach i tratwach, sami zasługujemy na pogardę.

Dziennik. Zmiana funduje kanapeczki

Trwali, a za to lękliwe trwanie w obawie o własne siedzenie, płacimy teraz zbiorową paranoją.

Dziennik. Józio Feldman albo o jedzeniu rogalików

Oczy Józi Feldman błyszczały z niecierpliwością.

Dziennik. Pół roku

Pół roku już tak chodzą, pomyślał sobie

Joanna Siedlecka, Biografie odtajnione, Zysk i S-ka 2015

Może dlatego, że przeraża mnie wizja dyktatury Salierich?

Dziennik. O sumieniu i owocach

wyrzuty sumienia w najczystszej postaci, rzadkość

Dziennik-sennik (9)

Na osiedlowym targu pewien Chińczyk otworzył pralnię

Josif Brodski, Pochwała nudy, Znak 2016

Brodski wydaje się tak cudownie naiwny w swojej wierze w nadrzędność i trwałość estetyki

Dziennik. O tym jak zwykłą wizytę u dentystki przerobić na epos

Rozbity, bez heroicznej miny i kostek lodu na policzku, wstydliwie wlókł się autobusem, zamiast zażywać wielkiej chwały i ketonalu

Dziennik. Oswajanie nudy

„Padną Państwo ofiarą nudy swojej pracy, przyjaciół, małżonków, kochanków, widoku z okna, mebli lub tapet w pokoju, własnych myśli, siebie samych”

Dziennik. Świstak

norą nazywamy lokal gastronomiczny w suterynie urzędu

Dziennik. Szkopuł

„Wielka sztuka (…) ma jeden szkopuł, mianowicie każe ci się zżymać na rzeczywistość”

Dziennik. O sensach i pastelach

Ksiądz podsuwa sześciolatkom mikrofon i zadaje pytanie: po co żyjesz? Te msze dla dzieci stają się coraz trudniejsze. Cisza jak makiem zasiał. Ksiądz rozgląda się. No przecież nie można żyć bez sensu, mówi.