Dziennik. Bogumił

Ale przecież zupełnie inaczej czytałbyś dzisiaj „Noce i dnie”

Dziennik. Smutek kuriera i inne zapiski

Kiedy szedłem po bezę jakaś matka schowała się jakiemuś dziecku za samochodem, ale był ryk.

Księga cudów Widzącego, Teatr NN 2015

Oprócz tego, że Lublin jest miastem melancholii, bywał też miastem cudowności

Dziennik. Niemoc

refren, żeby opisywać sytość wiosennych zmysłów

Dziennik. Wychowanie do życia w rodzinie

Słuchaj, życie polega na ciągłym wyborze, na ciągłej zmianie i na ciągłej stracie.

Dziennik. Otto Mueller, 2016

Nieśliśmy lilie. Lilie pachniały pięknem i śmiercią.

Pochwała Europy

potrzebny był Argentyńczyk, żeby przedstawić Europę jako marzenie

Dziennik podglądacza

Wczesna pora na pierwsze miłości.

Pochwała historii krytycznej

W ten przedziwny sposób chuligani stają się prawdziwymi patriotami a bojówkarze tatuujący sobie inicjały Adolfa Hitlera – wzorcowymi Polakami

Dziennik. Marakuja i mango albo o niezwykłości

Straciłem niezwykłość, a tylko niezwykłość pozwala na coś więcej.

Dziennik. Elektromonter

Języki ognia oplatały kuchnię a pan elektromonter (tak się podpisywał w esemesach) obiecał powrócić z odsieczą wieczorem.

Dziennik. Zapiski mimochodem (odc. 3)

Nie wiedział jak skończyła się książka, bo M. nie doczytała.

Ed Vulliamy, Wojna umarła, niech żyje wojna, Czarne 2016

Czy można być neutralnym?

Dziennik. Zapiski mimochodem (odc. 2)

Po kilku dniach staje się płaskorzeźbą w asfalcie z materiału ciałopodobnego, pomiędzy kwitnącymi sadami, tam, gdzie artyści zwykle umieszczają jeże. Brakuje jedynie czerwonego jabłka.

Tove Jansson, Listy, Marginesy 2016

Dorosłość zaczyna się wtedy, gdy odkrywasz, że Dolina nie istnieje, a jej mieszkańcy są tak naprawdę zupełnie kimś innym

O sytuacji bieżącej (3)

Istnieją więc równolegle dwa Kościoły: tamten z Partią i ten tutaj ze Zmartwychwstałym.

Sztuka podróżowania według Tove Jansson

Wiosną trzydziestego dziewiątego Tove z premedytacją Reiseführery nazywa po prostu führerami.

Dziennik. Ambasadorowie

Nuncjusz prawie rozjeżdża dzieci, które gapią się w białe kozaczki orkiestry wojskowej.

Jerzy Ambroziewicz, Zaraza, Dowody na Istnienie 2016

„o wielkich rzeczach decydują nieistotne na pozór drobiazgi, takie jak talerz zupy.”

Szukam wesołej książki

Lektura musi być jasna i ciepła, nie wykluczam podłych bohaterów, ale zakończenie będzie szczęśliwe

Dziennik. Zapiski mimochodem (odc. 1)

Pięciu mężczyzn myje jeden kosz na śmieci. Obserwujemy ich systematyczność, posuwają się Krakowskim w kierunku południowym. Jeden kierownik.

Wyspy. Ostrów Tumski / Lesbos

Nie mamy czego świętować, myślę, porównując Ostrów Tumski i Lesbos. Po tysiącu i pięćdziesięciu latach nadal nie rozumiemy, o co chodziło temu Bogoczłowiekowi z Nazaret.

Mustang

O tym też mówi „Mustang”: o kontroli moralności przez niemoralnych, o rzekomej ochronie czystości jako przyczynie zniewolenia, o upokarzaniu jako narzędziu kontroli. Można mówić, że to tradycja, religia, dobry zwyczaj, a tak naprawdę chodzi o pełną władzę jednych nad ciałami drugich.

Dziennik. Autobus

nawet jeżdżenie autobusem wydaje mi się atrakcją

Paweł Smoleński, Zielone migdały, czyli po co światu Kurdowie, Czarne 2016

Myślimy, że wszystko jest nam dane na stałe

Dziennik. Kiwi albo o radzieckich kosmonautach i kosmonautkach

Pozostaje im mała gorycz, mała gorycz nielotów

Dziennik. Klatka

Apsik, kicha A. Yhy, yhy, pokasłuje autor bloga

Tove Jansson, Uczciwa oszustka, Nasza Księgarnia 2013

za pozorami skandynawskiej uprzejmości, kryje się niechęć do ludzi i własny egoizm

Dziennik. Obawy, przeczucia, porównania

W pewnym momencie pojawia się tęsknota: za jasnymi wskazówkami, za przejrzystym schematem, bielą i czernią, za kimś, kto wreszcie przywróci naszą utraconą wielkość, naszą cześć i nasz honor. Zjawiają się wówczas oni mali, śmieszni, zakompleksieni, dokładnie tacy jak my.

Jarosław Iwaszkiewicz, Rozmowy o książkach, Czytelnik 2010

ogłaszanie dzienników za życia jest niechybnie objawem pychy (…), egotyzmu i nieuzasadnionej pewności siebie

Dziennik. Hiszpańskie dziewczęta

Wiosna to jest wtedy, gdy pojawia się świeży, miękki czosnek

Dziennik. Los

lubię pospolite cuda

Amoris laetitia, pierwsze wrażenia

mamy przed sobą tekst rewolucyjny, zwłaszcza z perspektywy nadwiślańskiej, gdzie biskupi powielają w swej miłości do władzy, drogę, na której kiedyś zagubił się Kościół argentyński.

Dziennik. Amory

Amant ma na żel fryzurę, a amantka po południu żebrze tutaj z brzdącem w białym.

Dziennik. Elegia balkonowa

wszystko inne umarło tej zimy

Dziennik. Konwój, kantata

Serce Wyżyny. Konwój hamuje. Omija przejechanego psa.

Nadieżda Mandelsztam, Wspomnienia, Agora 2015

Odkładam na półkę z napisem: chronić przed dziećmi, idealistami i osobami z niedoborem witaminy D.

Dziennik. Men in Black

Teraz to będzie całkiem zwyczajny widok

Dziennik. Niebieskie

Wcale nie chodziło o niebo, wiesz, ale o to morowe powietrze, tak morowe, że aż musisz wyjechać z wózkiem z kościoła

Dziennik. Szacunek, duma i inne wartości

Moment, w którym państwo, naród, społeczeństwo traci poczucie autoironii i przestaje umieć śmiać się z siebie samego, to moment, który zwiastuje nieszczęście

Dziennik. Bez potrzeby

Pozostanę urzędnikiem, którego rozrywką pozostają zmiany biurek i widoków zza biurka.

Konrad Oprzędek, Polak sprzeda zmysły, Dowody na Istnienie 2016

To opowieść o potwornej samotności Polaków

Dziennik. Wtorek, po świętach

natrafialiśmy na jakichś kryminalistów, co wypełzli poświątecznie i teraz puszczali oczka kropkami pod okiem

Robert Krasowski, Czas Kaczyńskiego, Czerwone i Czarne 2016

Te Ele, ci Zbyszkowie i Sławkowie, wszystko zanurzone w gazetowych narracjach o rozkwicie, wspaniałościach, a potem te podsłuchane rozmowy, które poziomem nie odbiegały od gimnazjalnych kibli.