Anna i Jarosław Iwaszkiewiczowie, Jerzy Lisowski, Listy 1947-1979

Czuły adresat i zachwyt – bez niego nie istniejesz

Dziennik. Śnieg

Nie ma świata, o to właśnie chodzi w zimie: żeby zniknął

Dziennik. Naśladowanie

dziś jest dzień święta (na hali coś jak ramadan w ixelles)

Dziennik Noworoczny

Od dwudziestego ósmego grudnia nie widziałem słońca

Dziennik. Końcówka

Nie lubię tej końcówki doczepionej po świętach, nigdy nie wiem, po co ona komu

Remigiusz Grzela, Z kim tak ci będzie źle jak ze mną? Historia Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata

Czy kusił mnie nieco przykurzony pisarz, książę Warszawy? Czy może ikona seksapilu sprzed pięćdziesięciu laty?

Opowieści świąteczne z czasów zarazy

Tyle bliskości dał ten rok z daleka

Kroniki zarazy jesiennej (28)

Świąt nie ma. Nikt się nie rodzi. Mgła nadal.

Podsumowanie 2020. Księgarnia

W podstawówce kazali nam prowadzić „dzienniki lektury”. Tak do nich przywykłem, że po trzydziestu latach z okładem nie mogę przestać.

Kroniki zarazy jesiennej (27)

Od pewnego czasu, tydzień, dwa, ciągnie się za nami mgła

Kroniki zarazy jesiennej (26)

U rzeźnika na krzyżu dobry pasterz

Pokusa

A kto nie ma pokus?

Kroniki zarazy jesiennej (25)

Dzień i noc to jedno, taka pora

Kroniki zarazy jesiennej (24)

Tracisz chęć czytania tak jak się traci smak albo węch

Dorota Kotas, Pustostany

chcieć zobaczyć świat wyobrażony na żywo

Kroniki zarazy jesiennej (23)

Moja syntaktyczna nędza

Agnieszka Jelonek, Koniec świata, umyj okna

Koniec świata – rzekłbym – jest trendy

Etgar Keret, Usterka na skraju galaktyki

Końcowe opowiadania nadal są smutniejsze

Michael Chabon, Związek Żydowskich Policjantów

„Cuda niczego nie dowodzą, proszę pana, chyba że ludziom, których wiarę można kupić za bezcen”

Kroniki zarazy jesiennej (22)

Do rocznicy kiedy ubezpieczony osiąga 100 lat w zakresie śmierć

Tomasz Ponikło, Tischner. Nadzieja na miarę próby. Ostatnie słowa

Nie byłoby tego wybuchu, tych okrzyków pod kurią, gdyby w latach dziewięćdziesiątych kościół myślał bardziej po tischnerowsku, a mniej po rydzykowemu.

Kroniki zarazy jesiennej (21)

Polska to jest wieczny listopad

Kroniki zarazy jesiennej (20)

Wolałbym już noc polarną od ciągłego zmierzchu,
w który zlewają się jeden za drugim dni późnego listopada.

Katarzyna Karpowicz, Srebrzysta/ Mirosław Barwik, Księga Wychodzenia za dnia. Tajemnice egipskiej „Księgi Umarłych”

błękitne światło ach skupia w sobie całą nadzieję powrotu

Kroniki zarazy jesiennej (19)

moja koleżanka niespodziewanie została bohaterką

Kroniki zarazy jesiennej (18)

do końca byli karmieni propagandą i nie wiedzieli

Paweł Huelle, Talita

O dotykaniu zdarzeń

Aleksander Landau, Ważni ludzie, ważne sprawy. Listy do Jarosława Iwaszkiewicza

Jedyne, w co trafnie zainwestował, to w tę przyjaźń.

Kroniki zarazy jesiennej (17)

rozszarpywały upadłe już państwo

Kroniki zarazy jesiennej (16)

Wyspa tonie. Rzygać się chce.

Jorge Luis Borges, Alef

„Alef” jest encyklopedią sposobów maskowania się.

Kroniki zarazy jesiennej (15)

Nic lepszego nie mogłem na dzisiejsze święto.

Kroniki zarazy jesiennej (14)

ludzie pchający w lidlu wózki są martwi

Wszyscy jesteśmy Delawarczykami

Jedno jest pewne, nigdy do tej pory, tak blisko nie byliśmy Russia Today, a tak daleko od CNN.

Jorge Luis Borges, Fikcje

Sztuka bowiem istnieje, jeśli dotyka. Podobnie literatura musi dotknąć czytającego.

Kroniki zarazy jesiennej (13)

Nic nie jest powiedziane, wszystko jest w domyśle. O chłopcu, który gubi chleb, to jest o mnie. Zza rogu wygląda papież. Opadają liście.

Kroniki zarazy jesiennej (12)

Jest po północy w łóżku, kiedy przypominają mi się Włochy

Łukasz Mieszkowski, Największa. Pandemia hiszpanki u progu niepodległej Polski

Jak pachniało „Wesele” Wyspiańskiego i „Lalka” Prusa?

Kroniki zarazy jesiennej (11)

Osiedle, które mijam, chwali się neonem na trawniku. Napis głosi POZYTYWNY i w tym sezonie jest bardzo ironiczny.

Krzysztof Bielawski, Zagłada cmentarzy żydowskich

minister Czarnek oznaczyłby ją pieczątką pedagogika wstydu i przeznaczył na stos książek do spalenia, o którym – jestem pewien – fantazjuje.

Kroniki zarazy jesiennej (10)

Bóg, honor, ojczyzna oznacza podbiec do kobiety od tyłu i ją uderzyć

Przesilenie

Więc całe państwo trzęsło się z powodu tego człowieka? Kim byli ci, którzy kłaniali mu się w pas?

Zgorszenie

Nie było zgorszenia przez lata pychy, chciwości, nieczystości, zazdrości, nieumiarkowania, gniewu, lenistwa. Zgorszenie jest wtedy, kiedy słychać wypier…ać!