Dziennik. Amory

Amant ma na żel fryzurę, a amantka po południu żebrze tutaj z brzdącem w białym.

Dziennik. Elegia balkonowa

wszystko inne umarło tej zimy

Dziennik. Konwój, kantata

Serce Wyżyny. Konwój hamuje. Omija przejechanego psa.

Dziennik. Men in Black

Teraz to będzie całkiem zwyczajny widok

Dziennik. Niebieskie

Wcale nie chodziło o niebo, wiesz, ale o to morowe powietrze, tak morowe, że aż musisz wyjechać z wózkiem z kościoła

Dziennik. Szacunek, duma i inne wartości

Moment, w którym państwo, naród, społeczeństwo traci poczucie autoironii i przestaje umieć śmiać się z siebie samego, to moment, który zwiastuje nieszczęście

Dziennik. Bez potrzeby

Pozostanę urzędnikiem, którego rozrywką pozostają zmiany biurek i widoków zza biurka.

Dziennik. Wtorek, po świętach

natrafialiśmy na jakichś kryminalistów, co wypełzli poświątecznie i teraz puszczali oczka kropkami pod okiem

Dziennik Wielkanocny

Obrzęd zamykania drzwi – pomyślałem, najważniejszy obrzęd polskiego Kościoła

Dziennik. Astronomia praktyczna

Koło drugiej wlazł nam do łóżka Księżyc

Dziennik. Piski, brzdęki, łomoty

studentka gra głośno w jakieś zabijanie małych kolorowych ludzików

Dziennik. Mamut

Przyglądam się ludziom, ale to nawet jak na mnie za wiele

Dziennik. Katastrofiści

Kto urodził się w Lu. albo okolicach, prędzej czy później staje się katastrofistą. Dał nam przykład Józek, co zginął u fryzjera przypadkiem.

Dziennik. Palmy

sztuka wicia umiera

Dziennik. Zmiana pachnąca przeszłością

Siedzę teraz w pokoju z trutką na szczury

Dziennik. Arrivals/Przyloty

Na przednówku przyleciały sikorki.

Dziennik. Niewiosna

Stałem się specjalistą od jednoznaczności, choć wierzę w wieloznaczność.

Dziennik z podróży do granic Starego Świata

Wyobraziłem sobie, że serce to Morze.

Dziennik. Schengen

Czyżby poczucie granicy było wrodzone?

Dziennik. W Muzeum wszystko wolno

Co do tytułu nie zgadzam się – mówi M. – nie wolno skakać po ścianach

Dziennik z kluczem

Bardzo trudno się zorientować dlaczego kwili szare niebo na Burakowskiej. Dopiero wytężywszy wzrok, dostrzegam ukryty w nim klucz.

Dziennik. W poszukiwaniu utraconej słodyczy

Życie kotłowało się i kipiało, nawet w elektronicznej wersji.

Dziennik. Zmiana w kilku zdaniach

Z jakich się składał nieciekawych papierów. Taki on

Dziennik. Zapiski prowadzone od niechcenia

Dobrego mięsa nigdy za dużo – mówi rzeźnik

Dziennik. Teoria i praktyka picia kawy o dziesiątej rano

bardzo cienka linia oddziela rytuał od rutyny, a może przeczuwamy, że istnieją jeszcze stany pośrednie: rutynuały albo rytyny?

Dziennik. Harmonia Caelestis

jeszcze jeden głos w zapisie partytury, to jest zapisie bloga, to jest zapisie życia.

Dziennik. Tuiterazyzm

wszystko na świecie tymczasowe, także oni, one

Dziennik. Chwała chałwie

Chcę podziwiać sufit ponad kołdrą jak dziecko, gdy napada je zaduma

Dziennik. Fantasia alla polacca

Papież, ten co go Ziemkiewicz nazwał idiotą, podwinął białą sutannę i swoimi wysłużonymi argentyńskimi pantoflami zaczął kopać leżącego Ziemkiewicza, krzycząc z furią Hijo de puta!

Dziennik. Wrota

moje miasto teraz śpi i choć mieszkam w nim cały czas, to ono istnieje dawno temu, więc nie da się do niego wrócić

Dziennik. Opcja Jarosława

Pewno trochę się brzydził, ale nie wierzył, że ten ustrój kiedykolwiek się skończy

Dziennik. W dalszym ciagu Kazantzakis

światło w Italii jest miękkie i kobiece

Dziennik. O czym bym napisał, kiedy mnie tutaj nie było

Handlarki różami z pewnością chowają noże

Dziennik. Spośród nielicznych postanowień wielkopostnych autora bloga

nie hałasować. nie narzucać swojej codzienności

Dziennik. Zmiana funduje kanapeczki

Trwali, a za to lękliwe trwanie w obawie o własne siedzenie, płacimy teraz zbiorową paranoją.

Dziennik. Józio Feldman albo o jedzeniu rogalików

Oczy Józi Feldman błyszczały z niecierpliwością.

Dziennik. Pół roku

Pół roku już tak chodzą, pomyślał sobie

Dziennik. O sumieniu i owocach

wyrzuty sumienia w najczystszej postaci, rzadkość

Dziennik-sennik (9)

Na osiedlowym targu pewien Chińczyk otworzył pralnię

Dziennik. O tym jak zwykłą wizytę u dentystki przerobić na epos

Rozbity, bez heroicznej miny i kostek lodu na policzku, wstydliwie wlókł się autobusem, zamiast zażywać wielkiej chwały i ketonalu

Dziennik. Oswajanie nudy

„Padną Państwo ofiarą nudy swojej pracy, przyjaciół, małżonków, kochanków, widoku z okna, mebli lub tapet w pokoju, własnych myśli, siebie samych”

Dziennik. Świstak

norą nazywamy lokal gastronomiczny w suterynie urzędu

Dziennik. Szkopuł

„Wielka sztuka (…) ma jeden szkopuł, mianowicie każe ci się zżymać na rzeczywistość”

Dziennik. O sensach i pastelach

Ksiądz podsuwa sześciolatkom mikrofon i zadaje pytanie: po co żyjesz? Te msze dla dzieci stają się coraz trudniejsze. Cisza jak makiem zasiał. Ksiądz rozgląda się. No przecież nie można żyć bez sensu, mówi.