Dziennik. Nowe ćwiczenia stylistyczne

Znowu rozdeptuję mirabelki, dlatego melancholijnie.

Dziennik. Ostatnia dawka

Pod gabinetem pięciu pogryzionych facetów. Gdzie te czasy, kiedy gołymi rękami rozłupywali wilcze szczęki i jednym ciosem powalali tygrysa?

Karl Kerenyi, Dionizos, Aletheia 2008

Moja droga do Knossos wiedzie przez Sycylię a zaczyna się w „Dziennikach” Jarosława

Dziennik. Rodin

Sztuka akwareli, ledwie widzialnego, ulotnego obrazu pozwala zapisać przemijanie ludzi w czasie.

Dziennik. O mirabelkach i wskrzeszeniu Dżordża

Rodzice obiecują, że wskrzeszą Dżordża.

Dziennik. Idę ku słońcu

Wszystko się ze sobą łączy tego lata w tej kolorowej rzeźbie

Co przynosi przyszłość?

Od śmierci rozprawek wszystko się zaczyna: brak krytycznego myślenia, odzież patriotyczna, nacjonalizm.

Leni Riefenstahl na festiwalu w Gdyni

Zgubne skutki nieczytania Rilkego.

Kwiat wiśni i czerwona fasola

całość jest okraszona frazesami o życiu w stylu Paulo Coelho, np. wierzę, że wszystko na świecie ma swoją historię do opowiedzenia.

Dziennik. Notatki z lata w mieście (9)

Dżordż na klatce nie zmókł

Paolo Rumiz, Legenda żeglujących gór, Czarne 2016. Apeniny

Włochy nie istnieją, są tylko wyobrażeniem.

Dziennik. Dżordż

To jest Dżordż, twój pierwszy balonik.

Dziennik. Rocznica

Najgorsze jest to, że działo się to przed facebookiem i nie dostaliśmy żadnych lajków

Dziennik. Notatki z lata w mieście (8)

Być może krawcy określają czas inaczej.

Dziennik. Poczekalnia i okolice

Ten kundel to musiał być pies od reportażu

Dziennik berliński (3)

Tego roku wszyscy płyną na Papuę.

Dziennik berliński (2)

Pana kawa nabiera kompleksowości, mówi barista w kawiarni, gdzie zamiast kawy sprzedają wyjątkowość.

Paolo Rumiz, Legenda żeglujących gór, Czarne 2016. Alpy

Opisuje kataklizm, który się staje, a którego nie zauważamy, bo używamy już tylko czasu teraźniejszego bez pamięci i bez przyszłości.

Dziennik berliński (1)

Jakaś dziewczynka wręcza naszemu Dziecku flagę. Oboje nie mówią, co ułatwia porozumienie.

Dziennik. Notatki z lata w mieście (7)

Mimo swego pisemnego ekshibicjonizmu, autor bloga, urzędnik, o jedenastej spogląda w okno w ubraniu

Wróżenie z pisania

Wygrana przegranych. Karnawał głupców. Kraina do góry nogami.

Mircea Eliade, Sacrum a profanum, Aletheia 2008

Wiem, że czytając Eliadego, trudno nie uniknąć drugiej pułapki. Myślenia w schematach, wpakowywania do nich ludzi, społeczeństw i światów.

Dziennik. Opowieści, kazania i cytaty na urodziny

W letnim ogrodzie lądują ważki. Świat składa się z rzeczy naprawdę prostych. Brakuje ci czasem długich rozmów i listów.

Dziennik. Notatki z lata w mieście (6)

Zbiera się na burzę. Od rana, może od czerwca.

Hans Belting, Obraz i kult, słowo/obraz terytoria 2010

Nasza muzealna bezradność stąd, że za dużo wiemy i chcemy zrozumieć.

Dziennik. Notatki z lata w mieście (5)

Zadzwonił domofon. Czym jest wiara? – spytał głos. Dziecko rozpłakało się ile sił.

Dziennik. Można się wściec

Omdlewające ciężarne, zakrwawione dzieci, połamane nogi a za szkłem panie bez litości oczekujące kodów, peseli i potwierdzeń

O tym, do czego może posłużyć Franciszek i jak można go pominąć

Strategie dezawuowania Franciszka

Dziennik. Notatki z lata w mieście (4)

Rozczarowanie, musi się uczyć rozczarowania, mówi A., choć nie spodziewałbym się tego po niej.

Franciszek, dzień piąty

Zacheusz był przecież TW, może nawet więcej, był jawnym zdrajcą

Franciszek, dzień czwarty

Nasz papież okazuje się być balastem dla polskiego Kościoła, który wpłynął na mieliznę

Franciszek, dzień trzeci

Nie da się nie zadawać pytań, chyba że religię traktujemy jedynie jako pewien bezmyślny sposób znieczulenia

Dziennik. Notatki z lata w mieście (3)

Tego lata Edvard M. jest refrenem. Kiedyś zwykle Edward S.

Franciszek, dzień drugi

Ten sam Kościół, te same miejsca, ten sam szczyt Jasnej Góry, a z Franciszkiem zupełnie inny.

Franciszek, dzień pierwszy

Spodziewali się słodkich kołysanek i kremówek, żeby z Franciszka uczynić kolejną maskotkę

Dziennik. Mężczyźni, którzy nienawidzą drzew

„Nie ma lasów dziewiczych, w tej słynnej Rospudzie są transzeje. Transzeje żołnierzy wyklętych”

O świętych, cesarzu i radzie ministrów

Wzywanie nadaremno

Dziennik. Notatki z lata w mieście (2)

Passeggiata w Ożarowie Mazowieckim pachnie innym miastem

O nocy ciemnej nad Bosforem

Nad Bosforem zapadła ciemna erdoganowska noc.

Dziennik. Angina

Zanim wezmę ibuprom, bywam całkowitym idealistą i obawiam się, że w porządnej malignie, mógłbym poprowadzić lud na barykady.

Dziennik. Trudności w notowaniu

Dziecko cieszy się z każdego autobusu za oknem jak z każdej czereśni.

Vladimir Nabokov, Wykłady o Don Kichocie, Aletheia 2015

„Don Kichot” okazuje się być uniwersalną opowieścią o ofiarach wszelkich ideologicznych złudzeń

O heroizmie, nudzie i Radiu Tysiąca Wzgórz

Nuda czasów długiego pokoju, kiedy zwyczajność uwiera jak o numer za małe buty

Vladimir Nabokov, Własnym zdaniem, Aletheia 2016

„W prozie, poezji, listach i esejach Nabokova skierowanych do zwykłego odbiorcy, znaleźć można blisko 700 odniesień do łuskoskrzydłych i ich badaczy”

Dziennik. Notatki z lata w mieście

Mam cię na zdjęciu. Teraz cię posegreguję, powkładam w szufladki z datą i krótką notką, co było wtedy. Czereśnie, może morze. Wszystkie zdjęcia szepcą: było

Książę topielec i inni bohaterowie narodowi

Nikt dziś na serio nie czci księcia Józefa. Bohaterowie też podlegają modom. To pewne pocieszenie i dla tych w sercu, i dla tych na marginesie historii.