dźwięk wiatraka w urzędowym pokoju
Tag: Jarosław Iwaszkiewicz
Wiesław Kępiński, Upragniony syn Iwaszkiewiczów, Prószyński i S-ka 2019
z dzienników, listów i pisania jarosława odcyfrowuję pragnienia. od tych pragnień zaczyna się moja nim fascynacja. od tej pożądliwości życia, niewypowiadalnej, ukrytej pod zapiskami.
Dziennik. O przejrzystości
(Kitagawa Utamaro, ilustracja do „Wierszy z poduszek”, 1788)
Remigiusz Ryziński, Dziwniejsza historia, Czarne 2018
Dziwniejsza historia przeczy jednoznaczności dziejów.
Ignacy Karpowicz, Miłość, Wyd. Literackie 2017
Ale coś się nie zgadza w przeczytanej baśni. Brak księżniczki.
Radosław Romaniuk, Inne życie. Biografia Jarosława Iwaszkiewicza, tom 2, Iskry 2017
Ten, który pragnie miłości i lepi się do kierowców, asystentów, sekretarzy, ogrodników.
Jarosław Iwaszkiewicz, Andrzej Wajda, Korespondencja, Zeszyty Literackie 2013
Listów nigdy nie można brać na serio, bo są pisane pod wpływem chwili.
Konstandinos Kawafis, Wiersze zebrane, PIW 1981
(Twarz przypisywana Ptolemeuszowi II, 285-246 p.n.e.)
Dziennik portugalski trzeci
– Nie mam macicy – mówi pątniczka z Polski, więc cóż mogę od siebie wrzucić w ogień?
Dziennik. Zapiski z końca maja
„Niewypowiadalne pożądanie” uobecnia się w dziennikach zazwyczaj w trybie nostalgii i komemorytatywnej ewokacji, cofając teraźniejsze wypadki w przeszłość.
Remigiusz Ryziński, Foucault w Warszawie, Dowody na Istnienie 2017
(Michel Foucault w Uppsali, przed 1959)
Trzecia podróż na Wyspę (2)
Wszędzie jest tak samo.
Trzecia podróż na Wyspę (1)
Pan fotograf poluje na młode Sycylijki i Sycylijczyków, aby pozowali nago.
Jarosław Iwaszkiewicz, Nowele włoskie, Wiedza 1947
– A czy największym naszym obowiązkiem nie jest szczęście? (…)
– Nie.
Wszystko jak chcesz, Wilk & Król 2017
I cóż ja w tym wszystkim? Naiwna, stara ciota.
Dziennik. Notatki ze środka marca
Prawdopodobnie nie było tego dnia.
Joanna Rybowska, Dionizos Agathos Daimon, Wyd. Uniwersytetu Łódzkiego – Homini 2014
Nie wiem dlaczego, ale przyjrzawszy się temu portretowi, od razu zrozumiałem, że to jedno z wcieleń Dionizosa.
Dziennik. Na śniegu
Bardzo ważne, żeby w porę komuś się zwierzyć, opowiedzieć, gdzie żyłeś, o czym myślałeś, co się w twoim życiu działo, kogo straciłeś, kogo poznałeś. Jeśli to ci się nie uda, wszystko pójdzie na marne.
Dziennik. Wyznania oportunisty
Co ma zrobić oportunista, który kolaboruje z systemem, jednocześnie brzydząc się nim?
Maria Dąbrowska, Dzienniki powojenne, tom 4, Czytelnik 1997
w naszym życiu tak z pozoru bujnym jest za dużo pierwiastka mdłego
Jarosław Iwaszkiewicz, Rachunki włóczęgi, Zeszyty Literackie 2016
Luigi Crocenzi, Borgate romane, 1947
Maria Dąbrowska, Dzienniki powojenne, tom 1, Czytelnik 1996
Czasem tylko coś drobnego zachwyci
Dziennik. Reżyser
(Jarosław Iwaszkiewicz w filmie Andrzeja Wajdy „Panny z Wilka”)
Eugeniusz Kabatc, Pogoda burzy nad Palermo, PIW 2016
Prawosławny, partyjny – to nieważne, ale wygląd ma ubeka, chociaż przysięgał się, że nic z tą sprawą nie ma wspólnego (Jarosław Iwaszkiewicz o autorze książki)
Eustachy Rylski, Na grobli, Świat książki 2014
Będę bronił Jarosława. Przecież wszyscy jesteśmy dwuznaczni.
Karl Kerenyi, Dionizos, Aletheia 2008
Moja droga do Knossos wiedzie przez Sycylię a zaczyna się w „Dziennikach” Jarosława
Dziennik. Rocznica
Najgorsze jest to, że działo się to przed facebookiem i nie dostaliśmy żadnych lajków
Tomasz Cyz, Powroty Dionizosa, Zeszyty Literackie 2008
Nawet huśtanie prowadzi do ekstazy
Guido Ceronetti, Drzewa bez Bogów, Oficyna Literacka 1995
Natomiast intensywność erotyzmu w dniach katastrofy, kiedy zna się już okrucieństwa ciała i toczy z nim totalną wojnę, ujawniło mi malarstwo Schielego
Mieczysław Grydzewski, Jarosław Iwaszkiewicz, Listy 1922-1967, Czytelnik 1997
Ja nie bardzo wierzę w realność wszelkiego rodzaju wspomnień
Mariusz Szczygieł, Projekt: prawda, Dowody na Istnienie 2016
Po co tam jechać? – spytał pełen bezradności i smutku mój tata, który uważa, że w żadnej sytuacji donikąd nie należy jechać
Paweł Hertz, Anna i Jarosław Iwaszkiewiczowie, Korespondencja, tom II, Zeszyty Literackie 2016
Pawle wierny przyjacielu, kocham Cię – pisze umierający Jarosław.
Paweł Hertz, Anna i Jarosław Iwaszkiewiczowie, Korespondencja, tom I, Zeszyty Literackie 2016
trzeba z godnością dźwigać swoją małość, tak jak gdyby była wielkością.
Dziennik. Niemoc
refren, żeby opisywać sytość wiosennych zmysłów
Jarosław Iwaszkiewicz, Rozmowy o książkach, Czytelnik 2010
ogłaszanie dzienników za życia jest niechybnie objawem pychy (…), egotyzmu i nieuzasadnionej pewności siebie
Dziennik. Opcja Jarosława
Pewno trochę się brzydził, ale nie wierzył, że ten ustrój kiedykolwiek się skończy
Joanna Siedlecka, Biografie odtajnione, Zysk i S-ka 2015
Może dlatego, że przeraża mnie wizja dyktatury Salierich?
Dziennik. Rozmowy z czasów dobrej zmiany
Odbyliśmy z A. zasadniczą rozmowę o ginięciu za ojczyznę.
Dziennik. Sztuka zaraz po wojnie
Monument w służbie każdego reżimu.
Anna Król, Rzeczy. Iwaszkiewicz intymnie, Wilk & Król 2015
wydaje mi się, że dokładnie wiem, co miał na myśli
Co zrobiłby Jarosław?
okazuję pogardę tym, którzy okazują pogardę
Dziennik. Smażone żółte patisony
w życiu najważniejsze jest życie
Anna Iwaszkiewiczowa, Szkice i wspomnienia, PIW 1987
Prawda, jakie to dziwne uczucie dotknąć pierwszy raz ciałka swojego dziecka?
Jarosław Iwaszkiewicz, Struny ziemi, PIW 2015
Elektryczne wiewiórki tańcują w nowych sukienkach
Jarosław Iwaszkiewicz, Ogrody, Czytelnik 1977
Jeśliby mi się śniła Sophia Loren, a dotychczas nigdy mi się jeszcze nie śniła, to tylko taka jak na tym zdjęciu powyżej.
Josif Brodski, Urania, Zeszyty Literackie 2015
Kontury zacierają się, gdy patrzysz z coraz większej dali, ale również wtedy, gdy umierasz.
Józef Majewski, Fuga przemijania. Słowo o eschatologii Jarosława Iwaszkiewicza, W podwórku 2014
Majewski odczytuje Jarosława, wyszukując w tekście drzew, kolorów, znaków, w zapisie odnajdując obecność mitu.
Joanna Ugniewska, Miejsca utracone, Zeszyty Literackie 2014
Miejsce jest tam, gdzie zmieniają się pory roku, a nie lata
Dziennik. Muzyka wieczorem (2)
Ten kwiat, co leci w górze i wieje skrzydłami,
To motyl. Słowo obce, nie wiesz, co to znaczy.
Dziennik. Muzyka wieczorem
Niemniej odkryć, że piękno tego świata jest radosne, to jest prawdziwa i niełatwa mądrość.
