gdy w tej faweli pod kiczowatym napisem weselnym rozbrzmiewa nagle naddunajski Strauss, to wiesz, że odległości między tam a tu nie są nie do pokonania

scena muzyczna kompletnie mnie oszołomiła

miał być dialog, a tu znów wyszedł monolog

Penelope naga, Penelope ubrana,

Początek zaskakujący (zwłaszcza dla Estończyków): straż graniczna wyławia w porcie trzeźwego Fina.

najlepszy product placement, jaki dane mi było oglądać

Ale w 1944 roku, kiedy w filmie „Bękarty wojny” w kinie w Paryżu miał zginąć Adolf Hitler, Marysia już nie śpiewała. Nie było już teatru w kinie „Femina”, ani getta, ani Żydów w Wa., ani Żydów w Lu i nikt im nie pomógł

Wymusza na widzu zabawę z prawdą

uczucia zaburzają znany od miesięcy rytm dnia

„gdzie się pojawimy tam robimy burdel”

Tereza Voříšková zmieniła fryzurę

tylko taki banał

Mimo wszystko, cieszę się, że raczej nie doczekam remake’u, w którym mogliby wystąpić bracia Mroczkowie i Ania Powierza

w kwestii podboju kosmosu jestem ignorantem

obejrzeliśmy właśnie najbardziej dupowatego głównego bohatera, jakiego spotkaliśmy w kinie

jakby to całkiem normalne było, że w podkrakowskiej wsi dziewicami karmi się smoka

starcia między penelopecruzistami a johanssonistami, zwanymi też skarletystami

Morał z tego taki, że bujanie w obłokach (nawet na mocnej linie) dla miłości (chyba że miłości własnej) i przyjaźni mocno jest szkodliwe

Sami Niemcy: Baader, Meinhof, Knorr

Dziewczynka z zapałkami

Jak na hagiografię całkiem przyzwoity

Ten film to epos o człowieku, któremu Bóg (to jednak czasy zapaterystów, więc chyba nie Bóg) powierzył honor Hiszpanów

„To, co we mnie najlepsze” najlepsze nie było

John Malkovich

mącenie memłanie międlenie form

Udaję, że jestem zajęty, że pracuję, że piszę.
A nic nie robię.

w doskonałym i dopracowanym wykonaniu bez fałszywej nuty

A może jednak nie jest silniejsza od miłości?

najbardziej chciałem obejrzeć amerykański design z lat pięćdziesiątych ubiegłego stulecia

oni nie istnieli?

Jednak jest silniejsza niż miłość

Zły to film był, nieprawdziwy. Sztuczne dialogi. Epizody irytujące

łatwiej zrobić dobry film o nieszczęściu niż dobry film o szczęściu.

Jedynym powodem dla którego nie chciało mi się wychodzić z kina był mróz za jego drzwiami

„Tylko mały pokoik, lampa, łóżko, śpiące dziecko i ogrom samotności”

Film był o wolności (mimo weterynaryjnego tytułu)

oczekiwana konkurencja dla „Życia na podsłuchu”

Film o sensie życia, ale też o niepokonywalnej rozpaczy, co tłumaczył Rainer Maria Rilke w wersie na koniec