Dziennik lektur (3)

Dla etnografa (nawet po przejściach) lektura wyjątkowo przykra.

Dziennik lektur (2)

Chłopiec z krową jest reportażem naiwnym (un reportage naïf). Chłopiec idzie i dziwi się światu, że ludzie są dobrzy i źli, że ten pan taki a ta pani owaka.

Dziennik lektur (1)

Religia jako domena magiczna, pełna cudów i sztukmistrzów, czy religia – coś zupełnie odmiennego od naszych wyobrażeń?

Starych kobiet wyznania

„Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” przypominała mi widok przez celownik czołgu w „Libanie”.

Co łączy Edwarda Stachurę z Marilyn Monroe?

Ale przemienić w jasny, nowy dzień obojgu się nie udało

Nieumiarkowanie Fuchsii Dunlop

Liczba wpisów, które poświęcam Fuchsii Dunlop nie jest proporcjonalna do wartości jej książki

Z pamiętnika młodej kucharki

czasem myślę: głupia Angielka, co wiesza Mao nad szezlongiem.

Bogaci Europejczycy patrzą na atrakcje turystyczne

Nigdy mnie nie przekonywał dyskurs postkolonialny, ale w tym wypadku owszem. Bo i nie chodzi o kolonializm dziewiętnastowieczny, ale o ten nasz: all inclusive.

Koniec Tygodnia Teologii na blogu

autor bloga, jak się czegoś uczepi, tygodniami może się zastanawiać. Teraz czytam o kuchni chińskiej.

Siostra Agnes

Religia dziecinnieje: w miejsce wielkich namiętności Teres, Hildegard i Katarzyn pojawiają się dziecięce mariofanie, bliższe kolorowym reprodukcjom z odpustu niż głębokiej wierze

Przed tomami

Ale czy Ryczan czyta Halika? Czy Dzięga cytaty czyta?

Autor bloga, Aniela i chrząszcze

trzeci tom cyklu o komisarzu Maciejewskim jest najlepiej napisany, najbardziej mięsisty i najbardziej krajewski.

Czwartek, początek maja

Meeeeeeeeeeeeeeeee!

Przed

Zresztą zamiast czytać o Bogu, dzisiaj czyta się o mgle z helu

Jest tak piękny słoneczny dzień. Czytania ciąg dalszy.

Życie cudzych dzieci kosztuje kilogram cukru

Jest taki piękny słoneczny dzień

To ponad-współczucie daje się odczuć w języku, którym Engelking pisze o śmierci, języku antropologa lub filozofa, a nie historyka.

Podróż do Włoch. Muratow, tom trzeci

Matka Boska jako opiekunka Sieny okazuje się być bardziej pracowita niż jako królowa Polski. Ledwie chroń Twoje miasto zwłaszcza od florenckiego jarzma a zaraz wzięto piętnaście tysięcy jeńców, dziesięć tysięcy zabito.

Podróż do Włoch. Muratow, tom drugi

Kontynuuję podróżowanie, dzięki czemu mniej mnie tu. Bo tu takisob i niewsos, choć pogoda przejrzysta

Chiny z perspektywy Niziny Mazowieckiej

Rewolucja dała mi szansę podeptania tych, którzy byli ode mnie lepsi.

Podróż do Włoch. Muratow

Via Appia jako podróż w czasie. Krajobraz Muratowa tam taki sam, jak ten widziany przed dwoma wiosnami. Czytam i ta sama soczysta zieleń, pasterze i kozy skaczące po antycznych grobach.

Możliwość Islandii

Nie mogę sobie wyobrazić państwa – wyspy, gdzie wszyscy znają się nawzajem. Takie Lu. na wyspie, w dodatku bez nazwisk, ale Lu. z własnym rządem i operą.

S.I.W. do J.W. de domo U. vol. 3

Nieodparte wrażenie, że tak naprawdę Witkacy pisze do siebie, że zamiast Nineczko! mógłby adresować Stasiu!

Łóżkowe. Książki

Nie tak sobie wyobrażasz bohaterów: oni zawsze bez skazy, czysty spiż (łatwo popaść wówczas w idolatrię), a tam są fragmenty, które powodują gęsią skórkę.

O darze i Bogu

„Radość jest niczym drabina światła w naszym sercu.”

O mitach i bogach

Oglądana z dystansu historia Polaków przypomina operę buffo. W kulcie Piłsudskiego, opisywanym przez Heidi Hein-Kirchner, jak w soczewce, skupia się nieracjonalna polskość, małość i megalomania, ta skłonność do egzaltacji.

O cudach i tabelkach

Zawsze podziwiam tych, co młodsi ode mnie a wydają książki, które warto przeczytać, podczas gdy ja wytwarzam zupełnie bezużyteczne stosy makulatury albo próbuję nadać życiu sens wtłaczając je w excelowe tabelki z kolorowymi nagłówkami.