Dziennik lektur (1)

Religia jako domena magiczna, pełna cudów i sztukmistrzów, czy religia – coś zupełnie odmiennego od naszych wyobrażeń?

Starych kobiet wyznania

„Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” przypominała mi widok przez celownik czołgu w „Libanie”.

Co łączy Edwarda Stachurę z Marilyn Monroe?

Ale przemienić w jasny, nowy dzień obojgu się nie udało

Nieumiarkowanie Fuchsii Dunlop

Liczba wpisów, które poświęcam Fuchsii Dunlop nie jest proporcjonalna do wartości jej książki

Z pamiętnika młodej kucharki

czasem myślę: głupia Angielka, co wiesza Mao nad szezlongiem.

Bogaci Europejczycy patrzą na atrakcje turystyczne

Nigdy mnie nie przekonywał dyskurs postkolonialny, ale w tym wypadku owszem. Bo i nie chodzi o kolonializm dziewiętnastowieczny, ale o ten nasz: all inclusive.

Koniec Tygodnia Teologii na blogu

autor bloga, jak się czegoś uczepi, tygodniami może się zastanawiać. Teraz czytam o kuchni chińskiej.

Siostra Agnes

Religia dziecinnieje: w miejsce wielkich namiętności Teres, Hildegard i Katarzyn pojawiają się dziecięce mariofanie, bliższe kolorowym reprodukcjom z odpustu niż głębokiej wierze

Przed tomami

Ale czy Ryczan czyta Halika? Czy Dzięga cytaty czyta?

Tomy

Na setne urodziny życzę sobie wydania wpisów na blogu wszystkich, zebranych, tak jak ma Miłosz wiersze

Autor bloga, Aniela i chrząszcze

trzeci tom cyklu o komisarzu Maciejewskim jest najlepiej napisany, najbardziej mięsisty i najbardziej krajewski.

Czwartek, początek maja

Meeeeeeeeeeeeeeeee!

Przed

Zresztą zamiast czytać o Bogu, dzisiaj czyta się o mgle z helu

Jest tak piękny słoneczny dzień. Czytania ciąg dalszy.

Życie cudzych dzieci kosztuje kilogram cukru

Jest taki piękny słoneczny dzień

To ponad-współczucie daje się odczuć w języku, którym Engelking pisze o śmierci, języku antropologa lub filozofa, a nie historyka.

W piątkowe popołudnia autor bloga odwiedza księgarnię

Jakie było moje zdziwienie wczorajszego popołudnia, gdy zorientowałem się nagle, że istnieją jeszcze księgarnie niewirtualne.

Podróż do Włoch. Muratow, tom trzeci

Matka Boska jako opiekunka Sieny okazuje się być bardziej pracowita niż jako królowa Polski. Ledwie chroń Twoje miasto zwłaszcza od florenckiego jarzma a zaraz wzięto piętnaście tysięcy jeńców, dziesięć tysięcy zabito.

Podróż do Włoch. Muratow, tom drugi

Kontynuuję podróżowanie, dzięki czemu mniej mnie tu. Bo tu takisob i niewsos, choć pogoda przejrzysta

Chiny z perspektywy Niziny Mazowieckiej

Rewolucja dała mi szansę podeptania tych, którzy byli ode mnie lepsi.

Chichot autora bloga

Dawno nie chichotałem już w metrze, choć nastrój takisob. Dawno też nie poplamiłem stron espresso w biegu (do prac).

Fikcje

Lubię paradować ze świeżymi książkami
w torbie: czuję wtedy zazdrość rzeczy martwych.

Podróż do Włoch. Muratow

Via Appia jako podróż w czasie. Krajobraz Muratowa tam taki sam, jak ten widziany przed dwoma wiosnami. Czytam i ta sama soczysta zieleń, pasterze i kozy skaczące po antycznych grobach.

Możliwość Islandii

Nie mogę sobie wyobrazić państwa – wyspy, gdzie wszyscy znają się nawzajem. Takie Lu. na wyspie, w dodatku bez nazwisk, ale Lu. z własnym rządem i operą.

S.I.W. do J.W. de domo U. vol. 3

Nieodparte wrażenie, że tak naprawdę Witkacy pisze do siebie, że zamiast Nineczko! mógłby adresować Stasiu!

Łóżkowe. Książki

Nie tak sobie wyobrażasz bohaterów: oni zawsze bez skazy, czysty spiż (łatwo popaść wówczas w idolatrię), a tam są fragmenty, które powodują gęsią skórkę.

O darze i Bogu

„Radość jest niczym drabina światła w naszym sercu.”

O mitach i bogach

Oglądana z dystansu historia Polaków przypomina operę buffo. W kulcie Piłsudskiego, opisywanym przez Heidi Hein-Kirchner, jak w soczewce, skupia się nieracjonalna polskość, małość i megalomania, ta skłonność do egzaltacji.

O cudach i tabelkach

Zawsze podziwiam tych, co młodsi ode mnie a wydają książki, które warto przeczytać, podczas gdy ja wytwarzam zupełnie bezużyteczne stosy makulatury albo próbuję nadać życiu sens wtłaczając je w excelowe tabelki z kolorowymi nagłówkami.