Niemniej – na literaturze się nie znam, „Pani Bovary” nie czytałem.

A nuż, ktoś uzna, że taka myśl to zbrodniomyśl.

Ci dawni urzędnicy, zamknięci teraz urzędowo w tej nędzy niczym w zabłoconej zagrodzie, przeżuwali cały ten gnój, jaki odkłada się wokół duszy przez długie lata niewoli.

Co robiliśmy, gdy trzeba było ratować tonących? Odmawialiśmy różaniec, byleby nie przypłynęli do nas.

– A gdzie w tym wszystkim Opatrzność? – zapytał kolega zza biurka.

Sztuka przedstawia przeczucia, Christopher Clark – siatkę powiązanych faktów.

W gruncie rzeczy ludzie też są jakimś gatunkiem małych trolli.

Procent bohaterów w przeciętnym społeczeństwie jest niewielki, mniejszy nawet niż procent bandytów.

Dlaczego ludzie się całują? czemu rodzina matki powtarza, że niemowlę podobne jest do ojca? kim jest idealny partner i dlaczego nie istnieje?

Bajkowy obraz babuleńki z Łaciatą, zakodowany w literaturze dziecięcej, prowadzi wprost do piramidy kartonów stojących w lidlu.

Gdybyś wiedział, jaka tu jestem nieszczęśliwa…Boże, na wieki wieków będzie mi huczeć to słowo, wypuszczone ze slodkich warg w rzekomo sielską noc: unglücklich.

Nie zmienia to faktu, że i my będziemy jak ci anonimowi Grecy.

A może tak właśnie wygląda rzekomy Czyściec?

Taka na tych stronach ateodycea.