Fragmenty. Ofiarowanie

W ogrodzie Krasińskich jak stado z brytfanny

Fragmenty. Inne okolice, inne widoki

Widok wymaga narracji

Fragmenty. Okolice Plater. Fotografie

Pewien minister w pewnym śmiesznym kraju postanowił wyburzać

Fragmenty. Okolice Plater

Owinęła go wokół małego palca. Marzną jej teraz pozostałe cztery.

wieczór sprzed trzech króli

Miasto było brzydkie. Pogoda była brzydka. Zdjęcia też są brzydkie. Autor bloga ku brzydocie zdjęć się skłania.

Widoczek na wschód

Postanowienie na Nowy Rok: zajrzeć do środka.

Autor bloga rzuca sajgonką, po czym stwierdza fakty

Słusznie A., ach słusznie, nie jest za-do-wo-lo-na. W końcu saj-gon-ka z mięsem, zamiast w sosie, spoczęła na su-kien-ce.

Widoczek na południowy zachód

kiełkuje już zza sir Fostera Liebeskind, Rudniew nieco speszony

Miodowa

Sylwia, patronka od spienionego mleka i podwójnego espresso, o oczach jak ziarnka robusty

Kwadratura Koła

Powoli szedłem po Woli.

Mity greckie, grudzień 2011

Wyjedź z parkingu, przeszukaj inne piekła, kup twaróg, budyń i parówki zupełnie gdzie indziej.

Natarcie ohydnych bloków mieszkalnych

Chciałem kiedyś napisać wielką książkę o Czechowie, o blokowisku z wielkiej płyty, z maleńkim placem zabaw na środku i z piaskownicą, do której sikały koty.

Fragmenty. Przyjaciele, sny, dentyści

Spadła mi we śnie planetoida

Fragmenty. Środki komunikacji

Naprzeciw Venus – masaż erotyczny na Jana Pawła Drugiego,
mężczyzna pod pięćdziesiątkę wystąpił na środek tramwaju

Dzienniki autobusowe autora bloga

Może pani zejść? – odzywka nerwowego chłoptasia do całkiem miłej staruszki zabrzmiała jak zaklęcie z Pottera.

Czwartek, w przeddzień święta

godzinki takie, że sam książę de Berry byłby dumny

Dobre książki. Bloki

Kiedyś twierdziłem, że architektów projektujących blokowiska jak na przykład Służew – Fort należałoby postawić przed sądem za urbanistyczne zbrodnie przeciwko ludzkości.

Oburzenie

Patrzyłem na nich, podły kapitalista, wyglądając z okien piekarni na Nowym Świecie, otyły urzędas.

Piątek, koniec września

wrona rzuca swój orzech pod świętą Anną wytrwale

Autora bloga awaria

Czy komunikat „Pociąg stojący w kierunku Kabat odjedzie w kierunku Młocin” nie jest metaforą polskości?

Krakowskie Przedmieście, środa po południu

Tego dnia nie dopełniłem rytuału,
nie wypiłem porannej kawy na rogu.

Wilanów, niedziela po południu

Jaki on mały – pomyślałem w ogrodzie za pięć złotych, wspominając ogrody Schoenbrunnu albo martwy Charlottenburg ubiegłego lata. Willa taka podmiejska, podrzymska. Barok nie do zniesienia w kolorze ajerkoniaku.

Świętojańska, sobota wieczór

Pod numerem Świętojańska 13 sprzedawczyni pierogów wyczekuje. Piękne zdjęcie byłoby.

Święta Anna, piątek rano

Znów tak pójść, zostawić miasto. Patrzeć na ulice zupełnie inaczej. Oddychać: zapach świtu, zapach południa, zapach nocy. Myślałem, że jeszcze spotkam. Ale oni odeszli.

Autora bloga proza w Wa.

Podchodzi Andżela. Andżela wygląda jak Pippi Langstrump i zadziera głowę. Czuję jej wzrok na mojej okładce. Co pan robi? Czy w dzisiejszych czasach nieznajomi mogą rozmawiać z dziećmi na ulicach? Czytam. Zdecydowałem się.

Miasto albo o samobójstwie

Heroizm jest cnotą. Czyż rozsądek nie większą?

Dworzec zachodni, sobota rano

Z uporem wrona rozdziobuje worki na śmieci na peronie. Systematycznie segreguje plastik i jedzenia resztki.

Hoovera (odc. 5)

Czarno-biała fotografia: rozmazany deszczem ciepły wieczór

Dziennik ze strychu (odc. 6)

Znowu słyszę głosy

Niedziela, środek lipca

Barmanka – bazyliszek ze wstrętem nastawia ekspres

Sweter Marilyn Monroe

Czym się różni ciekawość relikwiarzy od ciekawości muzeów: jej fotel, jej krzyżyk, jej sweter (tenże sam też Marilyn Monroe)?

Hoovera (odc. 1)

Dochodzi trzydzieści. Ulicą idzie staruszka w czarnym futrze.

Fragmenty. Nowe okolice

Wilgoć w sto siedemdziesiąt pięć. Nie wiem, czy
już Ordynacka czy wciąż Ordynarna.

Procesja. Raport z badań

Doroczna procesja Bożego Ciała, czy raczej z japońska: Letniego Święta Sypania Kwiatów jest probierzem postępującej laicyzacji społeczeństwa Wa., a właściwie postępującego upadku kultury religijnej.

Julia

Julia Hartwig przechodzi przez jezdnię
warkocz ma zupełnie jak mojej prababci.

Lęki

Kiedyś tu przyjedziesz, nie wiesz tylko, czy centralna będzie centralną. Wśród obcych ludzi w obcym mieście, wybierzesz swoją ulubioną linię autobusową, żeby w niej zasypiać, kiedy rano.

Autor bloga, idąc do sklepu, podziwia faunę swojego osiedla

Wrona naukowe ma podejście do życia. Nie daje dzióbka. Dziobem bada artefakty kultury ludzkiej jak profesor antropologii na emeryturze.

One million euro hotel. Pochwała orkiestry

Tym razem to nie był pogrzeb Jugosławii, ale resztek mojej w biuro wiary.

Pałac

W toalecie przyszło mi do głowy, że przewodnik po toaletach pałaców królewskich, książęcych i prezydenckich, tudzież dworu cesarskiego Japonii oraz komnat papieskich byłby bestsellerem.

może Odys

Obserwuję go z okna: deszcz, mróz, plus trzydzieści. On zawsze. Dźwiga zakład kosmetyczny.

Arcyksięcia nam zabili, przy palmie

Występ bałkańskiej orkiestry dętej pod empikiem może być nie lada atrakcją, jeśli tylko przechodzisz, cykasz fotkę albo nudzi ci się na przystanku.

Wtorek, połowa marca

Pani w przejściu świecą palce
przez fluorescencyjne różańce

Podróż do Włoch

Tramwajem kolibałem się w jakieś nieznajome okolice, gdzie zamiast gołębi latają airbusy.

biurko, okno, niebo

Najpierw niska rotunda zza globusa, potem wyrasta znad ceglanego Widoku wieża coca-coli, jej dawno nieremontowana bliźniaczka – wieża boscha kryje się za futryną. Z drugiej strony najwyższa błękitna wieża, potem rwane metropolis z toi-toiem na szczycie.