Władimir Propp, Morfologia bajki magicznej, Nomos 2011

lubię czasem pomyśleć, że jestem jednak naukowcem

Piotr Szarota, Wiedeń 1913, słowo/obraz terytoria 2013

Sto lat temu babcia Zosia, najstarsza osoba, którą znałem, miała rok. Ale to działo się zupełnie gdzie indziej, pod innym cesarzem

Lily Koppel, Żony astronautów, Znak 2014

fajne byłyby badania antropologiczne dotyczące tego, co myśleli np. Polacy, gdy pierwszy człowiek pojawiał się w kosmosie albo gdy stanął na Księżycu, a zwłaszcza jak to wpływało na ich wierzenia religijne

Wymiary śmierci, słowo/obraz/terytoria 2010

Jak można tworzyć tanatologię w wieku Auschwitz? Czy w ogóle badanie i zastanawianie się nad abstrakcyjną śmiercią w parę lat po masowej eksterminacji, śmierci naocznej i żywej, jest możliwe?

Dziennik (03/07/14) z ćwiczeniami stylistycznymi

On, wielki, nieszczęśliwy chrząszcz

O reportażu

Wartość reportażu opiera się dzisiaj przede wszystkim na literackim talencie autora, a nie – jak chyba wyobrażają sobie reportażyści, powtarzający o świętości faktów – na wyjątkowości powierzonej im misji

Olga Kubińska, Przybyłem tu by umrzeć, Fundacja Terytoria Książki 2013

Trudno nie docenić tych godzin ślęczenia nad dokumentacją ćwiartowania, odrąbywania głów i palenia na stosie

Matteo Collura, Na Sycylii, Zeszyty Literackie 2013

Książka układa przemyślenia o Wyspie wokół czterech głównych tematów: śmierci, religii, baroku i arystokracji. To dzięki nim Wyspa staje się fabułą. Odkrywam, czytając, że krążę na Wyspie wokół tych samych tematów

Kalina Błażejowska, Uparte serce. Biografia Haliny Poświatowskiej, Znak 2014

Nie, nie czytałem nigdy wierszy Poświatowskiej. Od razu znałem ją z legendy.

Krzysztof Varga, Czardasz z mangalicą, Czarne 2014

Gdyby był średniowiecznym malarzem (do zapamiętania: miałeś raz jeszcze obejrzeć galerię średniowieczną w Narodowym), można by go określić, tak jak innych anonimowych mistrzów, „Mistrzem Melancholii z Węgier”

Julia Hartwig, Artur Międzyrzecki, Katarzyna i Zbigniew Herbertowie, Korespondencja, Zeszyty Literackie 2012

Jak ja lubię ich słowa, ich gierki, ich ciepłe uczucia. Tak jak lubię otrzymywać listy, nawet jeśli są, jako wymierająca sztuka, pozbawione papieru.

Yaffa Eliach, Chasydzkie opowieści z czasów Holokaustu, Nomos 2013

Te chasydzkie opowieści to opowieści tych, którym udało się przetrwać spośród sześciu milionów. Dlaczego właśnie im? Czy kilka osób w tym bezimiennym tłumie stanowić może jakikolwiek dowód na dobroć Boga?

Otto Hermann Pesch, Zrozumieć Lutra, W drodze 2008

Rewolucja Lutra to rewolucja intelektualisty, daleka od odpustowych świecidełek, które tak bardzo lubimy w Polsce.

Dziennik (19/05/14)

Mówi jej o transsubstancji i konsubstancji

Ola Watowa, Wszystko co najważniejsze, Agora 2011

„Wszystko co najważniejsze” jest literaturą miłosną a dawno nic mnie tak nie rozczuliło jak wymiana listów Oli z Aleksandrem, po tym, gdy się odnaleźli w dalekim Kazachstanie

Italo Calvino, Niewidzialne miasta, WAB 2013

To bardzo piękna książka i gdy ją czytam, słyszę ją po włosku.

Magdalena Grochowska, Ćwiczenia z niemożliwego, Wielka Litera 2012

Ta prześladująca Polaków mania wielkości: młodzi poeci ginący w powstaniu marzący o Imperium Wielkiej Polski, sięgającym po Finlandię.

Jurij Andruchowycz, Leksykon miast intymnych, Czarne 2014

Notatki podróżne okazują się być nazbyt intymne

Robert Krasowski, Czas gniewu, Czerwone i Czarne 2014

Zatrzymując się przed bramką Kulczykowej autostrady, wymownym dowodzie kapitulacji państwa przed sprytem i znajomościami, przypominam sobie, co pisał Krasowski

Liao Yiwu, Bóg jest czerwony, Czarne 2014

Lektura poprzedniej książki Liao Yiwu zmusiła nas do wyjazdu do Chin

Dariusz Rosiak, Wielka odmowa, Czarne 2014

ludzie z natury są niejednoznaczni

Wojciech Tochman, Eli, Eli, Czarne 2013

aby napisać o hipokryzji staje się hipokrytą

Magdalena Rittenhouse, Nowy Jork, Czarne 2013

Wyglądasz przez okno autobusu i zamiast panoramy znad rzeki Hudson, widzisz pąki kasztanowców na Bielanach.

Peter Englund, Piękno i smutek wojny, SIW Znak 2011

Pozwala dopisać historie nazwiskom z tabliczek na cmentarzach Beskidu Niskiego albo Wyżyny

Dziennik z pierwszej podróży na Kretę (14/04/14)

XVII. Liturgie

Uroczysty jest nawet zapach, i dzwonki od rana wyznają Trisagion, i gdy siedzimy nad naleśnikami i francuskimi ciasteczkami, świst jaskółek zagłusza śpiew. Nawet ubrania są uroczyste, gdy zmierzają w stronę cerkwi.

Dziennik z pierwszej podróży na Kretę (12/04/14)

XIV. Morze Śródziemne

Co jest bardziej chaotyczne: Palermo czy Heraklion? Tu i tu na ulicach śpią żółte psy a autobus rozpycha się między straganami jadąc w górę za miasto. Światło na murze, śródziemnomorska żółć. Uliczki kończą się horyzontem.

Dziennik z pierwszej podróży na Kretę (11/04/14)

X. Sanatorium, gra w skojarzenia

Czy cierpiał z powodu braku zapachu pomarańcz? Akurat czytam, próbując opisać zapach sadu pomarańczowego, w którym spędziliśmy popołudnie.

Dziennik z pierwszej podróży na Kretę (08/04/14)

I. Geografia

Inny najpierw jest zapach, inny niż Sycylii. Herbata pachnie kadzidłem.
Inna jest melodia dzwonów. Dzyń-dzyń-dzyń nie bim-bam-bom
(tym się różni zachód od wschodu, północ od południa).