Sajgon był rozświetlony, kolorowy i pachnący zupą z ulicznego baru. Kompletna synestezja

Wszystkie twarze wydawały mi się takie same

Brutalne choć Bruce’a Lee brak

Obraz wprawdzie karmelkowy (jak w funkcji „warm” w moim aparacie fotograficznym), ale co za obraz.

tytuł tylko o paranoidalnym parku mówił

film dotyczył problemu mobilności urzędników służby cywilnej niższego szczebla we Francji

antykomedia antyromantyczna

Film był o trzydziestoletnich, ale nie pięknych, raczej fałszywych, pozornych i nieszczęśliwych

to nawet nie jest sztuka płakania, to film duszny i grząski jak człowiecza dusza

ten wieczór dzielił się na przed-filmem i po-filmie

wyszliśmy padało krople kipiały w fontannie

muzyka tak jak fotografia pokonuje śmierć

kino było lekkie łatwe i przyjemne ze szczęśliwym zakończeniem z bliźnim się możesz zabliźnić tego wieczoru

Historia bardzo serio, ale pozbawiona i naiwności zbytniej, i głupiego dydaktyzmu.

Once. Kiedyś. Moment w pamięci.

To był jednak Brahms

trzy odmienne wariacje na temat relacji kobieta-mężczyzna

bezduszność w Wiedniu

Ze snu wyrywał mnie odgłos chrapiących widzów rządek dalej

Film o Indianach

Czesi mają dziwny dar: potrafią opowiadać o człowieku jako postaci dramatycznej, nie popadając ani w śmieszność, ani w patos.

film pełen zachwytu nad życiem

Jak wielki dramat drzemie w ludziach, których mijamy wychodząc z kina i wsiadając do autobusu numer 111.

Etnograf lubuje się w inności

Wszystko będzie dobrze

Genialny film o byciu nikim

Odgrobadogroba

„Rób to, co kochasz, pieprz całą resztę.”

Byliśmy w kinie, wstyd się przyznać: na filmie o ograch

„ikił” aiwamyw ęis „yksihW”

„Niczego nie żałuję” to nie był dobry film biograficzny

pieścić życie bo jest tylko jedno?

nie chcę oglądać filmu o rozpadających się małżeństwach, zresztą tureckich.

granatowe prawie czarne

Ci z zachodu tępo patrzyli w ekran,
ci ze wschodu śmiali się bez przerwy

lepsza jest cisza

Tego inaczej jak żenada nazwać nie można.
Po prostu się otrząsnąć nie mogę z tego

Myśl o odcieniach szarości
powoduje u apologetów Nowej Lepszej Rzeczypospolitej
ustanie akcji serca

Powtórka przed egzaminem wymarzona: święto według Caillois, rites de passage van Gennepa, ba nawet wcisnął się gdzieś Eliade z sacrum-profanum i pięknie brzmiący Turner z liminalnością

zło to jedynie chwilowy brak dobra