Dz.U. Pictures presents „Mataharis”

(Przyznam: nie chciało mi się. Myślałem o pościeli, ale zaintrygował mnie tłum na sali. Siedzieliśmy w pierwszym rzędzie i zadzieraliśmy głowy. Warto było.)

Historia właściwie byłaby banalna, ale miała to coś, co sprawiało, że trudno wyjść z kina bezrefleksyjnie. Jakże to różne od pustej Stefci Ćwiek. Trzy kobiety i trzy odmienne wariacje na temat relacji kobieta-mężczyzna, trzy dramatyczne wybory „albo albo”.

(Może dlatego, że jakiś senny jestem dzisiaj, recenzja się nie klei. Odchodzę. Nie na zawsze. Od komputera.)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s