Autoportret o 18.19

zawzięcie strąca rzędy kwadracików

Oburzenie

Patrzyłem na nich, podły kapitalista, wyglądając z okien piekarni na Nowym Świecie, otyły urzędas.

Studio festiwalowe. 15 października

Kiedy czujesz, że dotychczasowe formy, rytuały, słowa pozostają wypatroszone

Piątek, środek października

Wieczorami czuję, że wszechświat się kurczy.

Seul Story

Dwóch brakuje do symetrii punktowej względem difenbachii

Ulotka, którą włożyłem w książkę

Gdy na ulotce dostrzegam portret wręczającej. Przezornie chowam do książki. Patrzę, czy nie podejrzewa. Przykro tak przed deszczem wprost między petami.

Piątek, koniec września

wrona rzuca swój orzech pod świętą Anną wytrwale

Autora bloga antykwaryczne

Potem napisałem list, ten, że zawsze. Zapisałem go w innym alfabecie i tam znowu coś o sercu, itede itepe.

Autora bloga awaria

Czy komunikat „Pociąg stojący w kierunku Kabat odjedzie w kierunku Młocin” nie jest metaforą polskości?

Autora bloga apatia

Dzisiaj na przykład śniły mi się Tatary zimą, osiedle przy FSC, Mełgiewska 7/9.

Wtorek, początek jesieni

Teraz przyglądam się burzy w domku z poduszek

Stara Miłosna

jest coś miłosnego między mną a tobą

Podróż na południe. Ostatnie

O dwudziestej trzydzieści serpentynami z barierką chroniącą od dna Adriatyku, autor bloga powoli odkrywał dlaczego ostatnim słowem Polaków jest „O! ku…!”

Podróż na południe. Ljubljana

Czy jeśli te kasztanowce też są o dwadzieścia lat starsze
to też im bliżej śmierci?

Podróż na południe. Sarajewo

Pali się tutaj papierosy i popija mocną czarną kawą, przez co czuję się jak przeniesiony nagle do dzieciństwa do mieszkania na Marchlewskiego.

Podróż na południe. Autor bloga wyjaśnia

Albo kształty opakowań kawiarnianych cukrów. Można by. Najprościej można by jednak stan dróg, napisy na drogowskazach, krajobrazów migotanie.

Argonauci drogi krajowej nr 17

Nienapisane są przygotowania do podróży:
szelest toreb, poszukiwania długopisów.
Czy wzięliśmy? Tak, wzięliśmy. Ale właściwie dlaczego?

Dz.U. Pictures presents „Moja łódź podwodna”

Mógłby się nazywać ten film: narodziny neurotyka. Niemniej co jakiś czas wybuchałem nieopanowanym śmiechem.

Różne miejsca

Ulewa zastaje mnie punktualnie o szesnastej. Drugi dzień.

Pięć

już dwadzieścia centymetrów Ameryka uciekła od Europy.

W Lu. dziewięćdziesiąte urodziny Julii Hartwig

Właściwie dopiero tort wzbudził żywsze zainteresowanie. Ogonek do tortu a czekoladowy był i palce brudził. Jedliśmy tort na Krakowskim, dzieci czyhały na cukrowe różyczki.

Fragmenty. Arabeski

Piękny incipit bym miał, będąc arabskim poetą

Fragmenty. Auta

Kiedy nie mogłem zasnąć albo się bałem, liczyłem samochody na Jana Pawła

Krakowskie Przedmieście, środa po południu

Tego dnia nie dopełniłem rytuału,
nie wypiłem porannej kawy na rogu.

kawiarnia my’o’my

Dobrze było nam rozmawiać, choć czaił się
jeździec apokalipsy: cień ćmy w abażurze.

Święta Anna, piątek rano

Znów tak pójść, zostawić miasto. Patrzeć na ulice zupełnie inaczej. Oddychać: zapach świtu, zapach południa, zapach nocy. Myślałem, że jeszcze spotkam. Ale oni odeszli.

Autora bloga proza w Wa.

Podchodzi Andżela. Andżela wygląda jak Pippi Langstrump i zadziera głowę. Czuję jej wzrok na mojej okładce. Co pan robi? Czy w dzisiejszych czasach nieznajomi mogą rozmawiać z dziećmi na ulicach? Czytam. Zdecydowałem się.

Dziennik ze strychu (odc. 10)

Zapach w łazience:
klatka bloku u cioci L. w mieście R.

Dziennik ze strychu (odc. 9)

powietrze wypełnia menu z restauracji na dole: dziś wątróbka z jabłkami i kurki w beszamelu.

Święta Anna, poniedziałek rano

myśląc że też lustro

Dziennik ze strychu (odc. 8)

pałac kultury: czubek za futryną

Dz.U. Pictures presents „Debiutanci”

Od czasu „Once” nie widziałem tak dobrej fabuły o miłości, o trzymaniu się za ręce

Sekwencja na 27 lipca

kiedy były ciepłe?

Hoovera (odc. 5)

Czarno-biała fotografia: rozmazany deszczem ciepły wieczór

Dziennik ze strychu (odc. 7)

Dobieranie faktury papierów do podpisu. Odciskanie sekretnych pieczęci. Grzeczności wypisywane kursywą.

Dziennik ze strychu (odc. 6)

Znowu słyszę głosy

Niedziela, środek lipca

Barmanka – bazyliszek ze wstrętem nastawia ekspres

Fragmenty. Tramwaje i autobusy

Cała skłębiona menażeria: odstające uszy, za długie ręce, sukienka w żółte paski. Deszcz, więc okien nie, zaduch.

Lektura na odejście

Następnego dnia zaręczyłem się z A.

Doktor Oetker jako narzędzie szantażu

Za karę, że nie przyszłaś zjem Ci ostatnie ciasteczko.
Wiem, wiem, są wyprzedaże a tu tylko zupa czeka.

Niemorze

Chciałem pojechać nad morze,
obejrzeć horyzont, który w rzeczywistości nie jest horyzontem,
tylko mierzeją.

Biografia na czas przeprowadzki

Teraz, z czego bardzo się cieszę, oswoiłem Miłosza. Bo splótł się on z moją migracją, może nie migracją w wielkiej skali, ale taką o trzy przystanki (ale w kategoriach ludzkich te trzy przystanki to bardzo daleko). To oswojenie jest też przyswojeniem Miłoszowej melodii, rytmiki, która teraz w moim mózgu.