Dziennik ze strychu (odc. 6)

Znowu słyszę głosy

Niedziela, środek lipca

Barmanka – bazyliszek ze wstrętem nastawia ekspres

Fragmenty. Tramwaje i autobusy

Cała skłębiona menażeria: odstające uszy, za długie ręce, sukienka w żółte paski. Deszcz, więc okien nie, zaduch.

Lektura na odejście

Następnego dnia zaręczyłem się z A.

Doktor Oetker jako narzędzie szantażu

Za karę, że nie przyszłaś zjem Ci ostatnie ciasteczko.
Wiem, wiem, są wyprzedaże a tu tylko zupa czeka.

Niemorze

Chciałem pojechać nad morze,
obejrzeć horyzont, który w rzeczywistości nie jest horyzontem,
tylko mierzeją.

Biografia na czas przeprowadzki

Teraz, z czego bardzo się cieszę, oswoiłem Miłosza. Bo splótł się on z moją migracją, może nie migracją w wielkiej skali, ale taką o trzy przystanki (ale w kategoriach ludzkich te trzy przystanki to bardzo daleko). To oswojenie jest też przyswojeniem Miłoszowej melodii, rytmiki, która teraz w moim mózgu.

Dziennik ze strychu (odc. 5)

Oswajam portierów, klatki schodowe i okna uchylne

Hoovera (odc. 4)

Miłosz w rozterkach jest doskonały

Dziennik ze strychu (odc. 4)

Pani z pokoju obok zaprasza swoje siostry-urzędniczki na naleśniki.

Hoovera (odc. 3)

Po tym lecie tylko czerwone ich smugi na kartkach.

Hoovera (odc. 1)

Dochodzi trzydzieści. Ulicą idzie staruszka w czarnym futrze.

Dziennik ze strychu (odc. 3)

południca, przedpołudnica, popołudnica

Dziennik ze strychu (odc. 2)

okno mojego nieba zmienia kolory

Dziennik ze strychu (odc. 1)

Pierwszy list do Auschwitz

Fragmenty. Nowe okolice

Wilgoć w sto siedemdziesiąt pięć. Nie wiem, czy
już Ordynacka czy wciąż Ordynarna.

Kino, ale wpis nie o nim

Choć „Chico i Rita” jest cukierkowy i z happy endem, autor bloga zapadł na ciężką melancholię.

Strzeszczenie ostatnich wydarzeń z życia autora bloga

Na razie czuje się autor bloga jak w sanatorium, ale wciąż nie odróżnia, który pacjent chrapie, z którym na dansing a któremu opowiadać o żonie i kinie.

Piątek, początek lipca

Siadał nad klawiaturą i wymyślał nowy rozdział. Życia.

Odejścia. Banalnie

W try miga codzienność zmienia się w przeszłość

Odejścia. Odejścia

Powtarzam to samo, co w grudniu ubiegłego roku

Odejścia. Przedostatni

Nie zaświeci się dla mnie coca-cola o piętnastej trzydzieści osiem a za biurkiem darmo będę szukać H. opanowanej.

Odejścia. Na podstawie Victora Turnera

Między jeszcze a już
między resortami
liminalny

Wtorek, koniec czerwca

Jest gorąco a jedna wbija pierś w mój łokieć

Odejścia. Odbiorcza

Kiedy wysłał listy poczuł nagle elektroniczne głaski. O to chodzi w wysyłaniu listów, żeby ktoś napisał, że będzie cię brak.

Odejścia. Archiwum

Pod warstwą sierpni i wrześni pierwsze maile jak pierwsza miłość.

Odejścia. Tło

Opiekuje się mną święta Justyna od Odejść

Odejścia

Jednak ludzie są cenniejsi od wróbli.

Fragmenty

Kobieta na nadgarstku wypisany ma Pawłowy hymn o miłości. Dobrze się składa, że jest cierpliwa, bo ja akurat na wesele jadę.

Efemerydy

Kiedyś chciałem zostać astronomem. Leciała kometa. Strasznie jej wypatrywałem. Jak wśród gwiazd, znaleźć tę z ogonem?

To nie jest tydzień dla piszących blogi

Któregoś wieczoru usiadł w któryś sposób.

Aurora bloga

tego lata skradam się
pod pałac zimowy

Autora bloga spleen w połowie czerwca

potem patrzę w notatki: nie to, nie to, nie ma

Autor bloga i małe zwierzątka biurowe

Smutnomi przylazło do pokoju, kiedy akurat sam na sam

Fragmenty. Podróżne

Przed północą pan Sikh zwymiotował i już po namiastce światowego pokoju.

Fragmenty. Fantazje

Dlaczego Czesław Miłosz jest pociągiem tanich linii kolejowych?

Nie mogę uniknąć wieloznaczności, gdy mam zadecydować

Przed odjazdem zawsze dokładnie
pakuję sny do pudełek z napisem ‚potęga’.

Ostatnia wizyta w kawiarni

Czekaliśmy na archanioła popijając espresso

Autor bloga w rozgrzanym blaszanym autobusie

Soczysta ta wiosna, tak łakomie
pragnąłby jej Dionizos Strauss-Kahn.

Julia

Julia Hartwig przechodzi przez jezdnię
warkocz ma zupełnie jak mojej prababci.

Tomy

Na setne urodziny życzę sobie wydania wpisów na blogu wszystkich, zebranych, tak jak ma Miłosz wiersze

Lęki

Kiedyś tu przyjedziesz, nie wiesz tylko, czy centralna będzie centralną. Wśród obcych ludzi w obcym mieście, wybierzesz swoją ulubioną linię autobusową, żeby w niej zasypiać, kiedy rano.