Dz.U. Pictures presents „Czarna Wenus”

Dłużył się. Niemiłosiernie się dłużył. Autor bloga spoglądał na zegarek, R. spoglądał na zegarek. Reżyser nie spoglądał na zegarek.

Dz.U. Pictures presents „O północy w Paryżu”

wszyscy umierają. I Dali umarł, i Gertruda Stein

Nie wiem, czy dobre książki. Polman

Popisem umiejętności autorki jest sarkastyczny słowniczek na końcu

Dz.U. Pictures presents „Passione”

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Kampania.

Dz.U. Pictures presents „Nie bój się ciemności”

hybrydy kapucynek i kurczaków atakują dziecko przy użyciu zestawu małego majsterkowicza

Dz.U. Pictures presents „Cyrk Columbia”

„Cyrk Columbia” próbuje pokazać genezę wojny w skali mikro, w małym hercegowińskim miasteczku, jak z „Rancza”. Rozbudzający się nacjonalizm jest dla jego mieszkańców pretekstem dla wyrównania własnych rachunków: z zazdrości, z zawiści, z zadawnionych waśni.

Dz.U. Pictures presents „Moja łódź podwodna”

Mógłby się nazywać ten film: narodziny neurotyka. Niemniej co jakiś czas wybuchałem nieopanowanym śmiechem.

Różne miejsca

Ulewa zastaje mnie punktualnie o szesnastej. Drugi dzień.

Autor bloga czerpie przyjemność w niedzielne popołudnie

Relaksować się przy lekturze „Rodowodu Piastów śląskich” Kazimierza Jasińskiego, fascynującego indeksu książąt i księżniczek o imionach, które mało co komu dzisiaj mówią

Pięć

już dwadzieścia centymetrów Ameryka uciekła od Europy.

Powieści, które nie istnieją

Gdybym był Pilchem odkrywającym Masłowską, ale cóż, jestem tylko prostym autorem bloga

Gore

Jakub Szela stoi na czele Czerwonych Khmerów i czerwonogwardzistów z „Prowadzących umarłych”. Niebezpieczny jest śpiew R.U.T.A. potraktowany jako zawołanie.

W Lu. dziewięćdziesiąte urodziny Julii Hartwig

Właściwie dopiero tort wzbudził żywsze zainteresowanie. Ogonek do tortu a czekoladowy był i palce brudził. Jedliśmy tort na Krakowskim, dzieci czyhały na cukrowe różyczki.

Fragmenty. Arabeski

Piękny incipit bym miał, będąc arabskim poetą

Fragmenty. Auta

Kiedy nie mogłem zasnąć albo się bałem, liczyłem samochody na Jana Pawła

Krakowskie Przedmieście, środa po południu

Tego dnia nie dopełniłem rytuału,
nie wypiłem porannej kawy na rogu.

kawiarnia my’o’my

Dobrze było nam rozmawiać, choć czaił się
jeździec apokalipsy: cień ćmy w abażurze.

Dobre książki. Stasiuk

Książka Stasiuka pod imieniem jednego z moich ulubionych miast czekała na przeczytanie od swojego pierwszego wydania.

Wilanów, niedziela po południu

Jaki on mały – pomyślałem w ogrodzie za pięć złotych, wspominając ogrody Schoenbrunnu albo martwy Charlottenburg ubiegłego lata. Willa taka podmiejska, podrzymska. Barok nie do zniesienia w kolorze ajerkoniaku.

Świętojańska, sobota wieczór

Pod numerem Świętojańska 13 sprzedawczyni pierogów wyczekuje. Piękne zdjęcie byłoby.

Aleje Jerozolimskie, piątek wieczór

Zawsze przy nim myśl o wstydzie. Tak jak wtedy na dziedzińcu Justus Lipsius, kiedy uświadomiłem sobie, że to wicepremier mojego kraju.

Dz.U. Pictures presents „Misja kadrowego”

Kino nie mogło się zdecydować, czy jest Israeli style dramatem obyczajowym („Przyjeżdża orkiestra”), czy raczej kinem rumuńskiego niepokoju podszytego absurdem („Najszczęśliwsza dziewczyna na świecie”).

Dz.U. Pictures presents „Karen płacze w autobusie”

Podaj mi marynarkę. Całe życie tę marynarkę. O wolności to film, o wyzwoleniu się z bycia nikim, o samodzielności. Kobieta walcząca.

Święta Anna, piątek rano

Znów tak pójść, zostawić miasto. Patrzeć na ulice zupełnie inaczej. Oddychać: zapach świtu, zapach południa, zapach nocy. Myślałem, że jeszcze spotkam. Ale oni odeszli.

Autora bloga proza w Wa.

Podchodzi Andżela. Andżela wygląda jak Pippi Langstrump i zadziera głowę. Czuję jej wzrok na mojej okładce. Co pan robi? Czy w dzisiejszych czasach nieznajomi mogą rozmawiać z dziećmi na ulicach? Czytam. Zdecydowałem się.