Autoportret autora bloga na początku tygodnia pracy biurowej

(Nie mój cyrk, moje małpy. Znajdź różnice.)

Autoportret autora bloga po tygodniu pracy biurowej

(Cyrk niestety nasz polski a nie hiszpański.)

Pałac

W toalecie przyszło mi do głowy, że przewodnik po toaletach pałaców królewskich, książęcych i prezydenckich, tudzież dworu cesarskiego Japonii oraz komnat papieskich byłby bestsellerem.

W piątkowe popołudnia autor bloga odwiedza księgarnię

Jakie było moje zdziwienie wczorajszego popołudnia, gdy zorientowałem się nagle, że istnieją jeszcze księgarnie niewirtualne.

Arcyksięcia nam zabili, przy palmie

Występ bałkańskiej orkiestry dętej pod empikiem może być nie lada atrakcją, jeśli tylko przechodzisz, cykasz fotkę albo nudzi ci się na przystanku.

Autora bloga żale nad administracją (odc. 2)

Powrót jednak wydaje się czymś naturalnym. Wystarczy oderwać się od biurka.

Autora bloga żale nad administracją

Aaaby któregoś dnia
nie przyjść rano do pracy, żeby
nie zmarnować całego życia.

Fikcje

Lubię paradować ze świeżymi książkami
w torbie: czuję wtedy zazdrość rzeczy martwych.

Lękliwe

z poczuciem przeczucia
i z przeczuciem poczucia

Piosenka wieczorna

Kiedy wrócę nad ciepłą zupę z serc
będziemy sobie opowiadać bajki,
wszystkie z dobrym zakończeniem.

Wtorek, początek marca

kimś być innym niż się raz jest, raz nie jest?

Poniedziałek, koniec lutego

Żądasz empatii, zachowaj ją sam.

Cukiernicze

Śnieg przypomina wiórki kokosowe. Czyżby świat był bajaderką?

Łóżkowe

Obłożnie obłożeni prasą i książkami, wyciągamy się z A. w zielonej pościeli, sącząc herbatę z Marksa i Spencera na przemian z fervexem oraz visolvitem

Sobota, druga połowa lutego

Wycinek prywatnej historii. Kondukt zdąża w kierunku przeciwnym niż wtedy procesja. Magia Alkmeny.

Przyjazd w piątek

Pojawiają się wzgórza a na mnie nostalgia. Miasto pożera białe pola. Każdy widok jako suma wspomnień.

Na marginesie: autor bloga

Po przeczytaniu w jednej i drugiej gazecie wyników badań na temat czytelnictwa, poczułem się wyrzutkiem społeczeństwa.

Piosenka romantyczna

a ci, co twierdzą, że miłość to bujanie w obłokach,
niech spróbują najpierw doczyścić patelnię

c.d.

Boję się triumfalnego pochodu głodziów, stefanków i dzięgów,
Kościoła nierozumnego i w samozachwycie, brzydzącego się ilorazem inteligencji wyższym niż przeciętna. Boję się, bo uważam, że ten katolicyzm będzie katolicyzmem ostatniego pokolenia.

Piosenka o porcelanie

miłość to rozdzielona w cząstki mandarynka

To nie jest ten styl

W tej antyintelektualnej, dusznej atmosferze polskiego Kościoła był wyjątkiem, erudytą. Strata, której nie da się odżałować.

Był obywatelem Lu. niespotykanego formatu, potrafiącym myśleć ponad jałowymi przepychankami i religijnymi uniesieniami. Ostatnim Europejczykiem w Lu.

Martwa natura z grzejnikiem

rozliczani jesteśmy z przedmiotów

Notatki po wyjściu z kina, wczoraj

Nasza religijność pragnie namacalności, świętych obrazków, cudów i objawień, a oni byli wierni wobec Milczącego.

Korepetycje z Herberta (4)

Herbert już nie jest poczciwym, zachwyconym bedekerem. Holandię studiuje ze szczegółami, fachowo, okiem antropologa historii

Grzejnik a sprawa polska

W kącie pokoju, pod oknem z widokiem na wrony, stoi grzejnik z powyłamywanymi nogami. Grzejnik ten jest własnością państwa polskiego, elementem majątku narodowego, słowem: jest zainwentaryzowany.

Pochwała papeterii

„Edwarda Stachury opisy na gg”, „Czesława Miłosza maile do Jarosława Iwaszkiewicza”, „Wiadomości na facebooku od Marii Dąbrowskiej”. Ciarki.

Sobota, początek lutego

Taki dzień, kiedy Nick Cave pisze swe piosenki, a Elvis Presley tylko łyka proszki.

Nieprzyjazd w niedzielę

Autor bloga gdzieś w korytarzach stacji centralnej odczuł nagle swoje na mróz wystawione roztargnienie: wyjść na dworzec, po kogoś, na dzień przed przyjazdem.

Odyseja nr 28

Na Grochów mam ochotę, przed północą

W Ankarze też niedobrze

Klikamy. Jedno z pierwszych jej pytań: Jestem urzędniczką. Nie lubię swojej pracy, a czy Ty lubisz?

Kometa nad autorem bloga

w opad po śródstopie

Trylogia styczniowa. Kruki i wrony

Ta szara przy oplu, krew na dziobie. My ciągle powstania, zrywy, kamienie na szaniec, nam ciągle w twarz, pod wiatr, pod górkę do szkoły. Ona padlinożerna, lecz nie rusza swoich.