Pogrzeb zimowy (1)

Przyjazd w piątek

Pojawiają się wzgórza a na mnie nostalgia. Miasto pożera białe pola. Każdy widok jako suma wspomnień.

O cudach i tabelkach

Zawsze podziwiam tych, co młodsi ode mnie a wydają książki, które warto przeczytać, podczas gdy ja wytwarzam zupełnie bezużyteczne stosy makulatury albo próbuję nadać życiu sens wtłaczając je w excelowe tabelki z kolorowymi nagłówkami.

Na marginesie: autor bloga

Po przeczytaniu w jednej i drugiej gazecie wyników badań na temat czytelnictwa, poczułem się wyrzutkiem społeczeństwa.

Florenckie

podpalać stosy łatwiej niż myśleć

Numer 7: „Prawdziwe męstwo”

Pogłoski o tym, że „Prawdziwe męstwo” jest moralitetem o zemście okazały się niepotwierdzone. Opowieść o dzikim zachodzie jest sympatycznie zagraną, inteligentną, dobrą rozrywką.

Piosenka romantyczna

a ci, co twierdzą, że miłość to bujanie w obłokach,
niech spróbują najpierw doczyścić patelnię

c.d.

Boję się triumfalnego pochodu głodziów, stefanków i dzięgów,
Kościoła nierozumnego i w samozachwycie, brzydzącego się ilorazem inteligencji wyższym niż przeciętna. Boję się, bo uważam, że ten katolicyzm będzie katolicyzmem ostatniego pokolenia.

Czytanie cudzych listów w busie do Lu.

Skąd ten urodzaj na wielkich filozofów w latach dwudziestych Republiki Weimarskiej?

Piosenka o porcelanie

miłość to rozdzielona w cząstki mandarynka

Numer 6: „Para na życie” (ang. „Away We Go”)

Sama Mendesa stać jest na więcej, co udowodnił chociażby świetną „Drogą do szczęścia”. Tym razem zrobił film nudnawy i niewymagający: obejrzeć i zapomnieć.

To nie jest ten styl

W tej antyintelektualnej, dusznej atmosferze polskiego Kościoła był wyjątkiem, erudytą. Strata, której nie da się odżałować.

Był obywatelem Lu. niespotykanego formatu, potrafiącym myśleć ponad jałowymi przepychankami i religijnymi uniesieniami. Ostatnim Europejczykiem w Lu.

Abp Józef Życiński 1948-2011

nie potrafię sobie wyobrazić Lu. bez Niego

Numer 5: „Para do życia”

Sauna jest tylko pretekstem

Martwa natura z grzejnikiem

rozliczani jesteśmy z przedmiotów

Notatki po wyjściu z kina, wczoraj

Nasza religijność pragnie namacalności, świętych obrazków, cudów i objawień, a oni byli wierni wobec Milczącego.

Korepetycje z Herberta (4)

Herbert już nie jest poczciwym, zachwyconym bedekerem. Holandię studiuje ze szczegółami, fachowo, okiem antropologa historii

Grzejnik a sprawa polska

W kącie pokoju, pod oknem z widokiem na wrony, stoi grzejnik z powyłamywanymi nogami. Grzejnik ten jest własnością państwa polskiego, elementem majątku narodowego, słowem: jest zainwentaryzowany.

Numer 4: „O ludziach i bogach” (w kinach jako „Ludzie Boga”)

jeśli religia nie oznacza miłości, to przestaje być religią

Pochwała papeterii

„Edwarda Stachury opisy na gg”, „Czesława Miłosza maile do Jarosława Iwaszkiewicza”, „Wiadomości na facebooku od Marii Dąbrowskiej”. Ciarki.

Patroni nieistniejących ulic: Józef Pius Dziekoński

Gotyk w wersji wiślano-bałtyckiej przeciwko cebulastym kopułom w wersji bizantyjskiej.

Sobota, początek lutego

Taki dzień, kiedy Nick Cave pisze swe piosenki, a Elvis Presley tylko łyka proszki.

Numer 3: „Jak zostać królem”

Naprawdę wzrusza, gdy płacze, że nie chce być królem.

Korepetycje z Herberta (3)

Herbert stawia fundamentalne pytanie o istotę podróży, o to, co czujesz stojąc przed Akropolem.

Z gier i zabaw międzynarodowych: domino

Zwłaszcza tam, gdzie George W. Bush kogoś nie lubił: tam miała gościć demokracja. Nie udało się.

Nieprzyjazd w niedzielę

Autor bloga gdzieś w korytarzach stacji centralnej odczuł nagle swoje na mróz wystawione roztargnienie: wyjść na dworzec, po kogoś, na dzień przed przyjazdem.

Odyseja nr 28

Na Grochów mam ochotę, przed północą

All inclusive

Z plaży nie widać pożaru. W błękicie basenu czerwone nie ciurka. Rezydent uruchamia karuzelę.

Korepetycje z Herberta (2)

Stodoła w Jedwabnem to tylko odbicie blasku ognia stosów spod Montsegur. Równie europejska jak gotyk albo Dante, niestety.

W Ankarze też niedobrze

Klikamy. Jedno z pierwszych jej pytań: Jestem urzędniczką. Nie lubię swojej pracy, a czy Ty lubisz?

Korepetycje z Herberta

A Herberta – estetę odkrywam późno. Może trzeba do tego dojrzeć tak jak się dojrzewa do smaku wina i renesansu?

Kometa nad autorem bloga

w opad po śródstopie

Komisarz Maciejewski wysiada z metra

Za mało żywe, za bardzo pocztówkowe

Trylogia styczniowa. Kruki i wrony

Ta szara przy oplu, krew na dziobie. My ciągle powstania, zrywy, kamienie na szaniec, nam ciągle w twarz, pod wiatr, pod górkę do szkoły. Ona padlinożerna, lecz nie rusza swoich.