siedemdziesiąt pięć

Całe dnie nawlekam takie maciupeńkie paciorki na takie długie, długie sznurki. Jeden paciorek, drugi paciorek, paciorek numer pięć tysięcy. Szybko to leci, i tak codziennie.

Autopsja Michaela Jacksona

Poza martwym ciałem nie ma już dzisiaj duszy, jest tylko wyborny njus na pierwszą stronę

O księdzu, co duszę poświęcił dla zbawienia parafian i gości

Zrozumieliśmy, że ratuje nasze dusze, ukazując jak okrutne spustoszenie czyni w nich avaritia

płacz po Michaelu na dzisiaj

Paryż przestał być stolicą Francji

Kaznodzieja o burzy w Wa

bezecne pępki

płacz po izoldzie na dzisiaj

nastrój do d

parę drobnych

na ostatnich stronach gazet czai się nie lada materiał literacki

piękne tylko chwile

czy to powód do smutku

Teheran rano

Kolejna zapomniana rewolucja

lato na trzydziestym szóstym piętrze (z banałem na końcu)

stracił zdolność do codziennego zachwytu widział rzeczy codzienne i pozostawały one codziennymi

Wtorkowy poranek, przystanek Nowolipki

ranni bo rano

Muzeum: obserwacja uczestnicząca

Punktualnie o 18.00 powstanie się skończyło

Procesja: obserwacja uczestnicząca

Gdzieniegdzie jakiś papież przylepiony do szyby

Królewny różańca świętego

„Każde dziecko miało wyrobić normę 60 dziesiątków dziennie, w soboty: 90 dziesiątków.”

Perły publicystyki polskiej

Rafał Z., gwiazda moralna, przybytek lustracyjnej czystości, arka dziennikarskiej rzetelności

Piątkowe popołudnie, ulica Chmielna

Przepraszam, gdzie jest filharmonia?

Dziecko Michaela Jacksona

wcale bym nie rozpoznał, że ona to ona

Dwa tysiące dziewięć. Wersja alternatywna.

coś o braku cudów

Tysiąc dziewięćset osiemdziesiąt dziewięć. Wersja alternatywna.

Następnego poranka, mglisty październik chyba, właśnie wkroczyli Rosjanie

Humor z internetu a sprawa polska

dwoje prawicowych moralistów obrzuca się łajnem, a za wszystko płaci niemiecki koncern medialny

po rumbie: hańba (omówienie)

to co mówi jeśli nie jest tylko naiwne, jest kretyńskie

Przewodnik po Ba nie dla diabetyków

Z hymnów konsumpcyjnych: Karmelu!

Może i masz dziesięć kostek cukru w puszce.
Może i możesz oczyścić każdą muszlę.
Może i śnisz naszą śmierć atomową, błogo, różowo.

Ba nieoswojona

Miasto jak francuski ogród

W poszukiwaniu szczęśliwego zakończenia

Spakować należy życie do dwóch plecaków, maksymalnie piętnaście kilo

Romans biurokratyczny

Ona strzepywała nerwowo popiół z papierosa

O pożeraniu własnych dzieci (tym razem prozą)

o ile ekstremizmu prawicowego nie umiem zrozumieć, idealizm Ulrike jest do pojęcia

Rewolucja w Lu

nic w moim życiu już nie będzie takie szare

Uroczysty Dzień Konsumpcji jest największą mą radością

chrzesny się złoży

Immanuel Kant w centrum handlowym

substytut nieba gwiaździstego

Maj mizantropa

Masowo masarze wykrawają karkówki

Feminista konserwatystą podszyty

Stojąc nad garnkami, przeklinam sufrażystki.

Etiuda nierewolucyjna

Rewolucja to nie przechadzka po Emilii Plater

Łysy młodzieniec w sto dwadzieścia dwa opowiada przez telefon o niespełnionej miłości

nawet jej nie uderzyłem

Stary człowiek i walne zgromadzenie

wszystko wydaje się być na swoim miejscu

Houston, mamy wyciek!

Tego ranka w najlepszym w mieście liceum moja ubrana na czarno-biało koleżanka oświadczyła do kamery regionalnej telewizji, że spodziewa się wsi

Badania nad obrzędami inicjacyjnymi u Słowian Zachodnich

srebrna grzechotka, do której można włożyć pierwszy ząbek

Zwyczajna miałkość. O wysokiej wrażliwości fonicznej i konieczności wznoszenia płotów przez mieszkańców Wa.

Krzyki i płacz dzieci

Zwyczajny heroizm. O strażaku, który co najmniej trzy razy cały świat uratował.

strażak łapiący dziecko

To smutne, ale smutku nie da się nakazać

żałobę lubię w carrefourze

Dzienniki gwiazdowe, serek Danio i Cyprian Kamil

Coś ty miastu Ś. zrobił Stanisławie

Budowanie gniazd w wielkim mieście

rondo babka, wielki czwartek