W poszukiwaniu szczęśliwego zakończenia

Pakowanie. Spakować należy obuwie zmienne. Niezmienne zasady. Przepakować, upchnąć, przemyśleć. Czy warto? Czy poleci? Polecę. Boję się latania. Nie przekonuje mnie twierdzenie, że kilkaset ton żelastwa unosi się nad obłokami. Zostawić. Zostawić czarne myśli i napisać coś mądrego. Jakiś prosty banał. Więcej światła. Będą powtarzać i zastanawiać się. Napiszę uroczyście, tak jak bez powrotu. Spakować należy życie do dwóch plecaków, maksymalnie piętnaście kilo. Zapomnieć.

Był całe życie szczęśliwy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s