Zwiedziłem kościół iluminatów.

Całe szczęście niedaleko było już kojące gonitwę myśli Morze Śródziemne.

Są tak stare, że nie mają jeszcze skrzydeł – mówię, rozgniatając palcami nieostrożnego rybika.

Zobaczyłem siłą wyobraźni gile.

Człowiek obraca się ku autobiograficznej przeszłości wtedy, gdy życie bieżące jest zamknięte i nieprzetwarzalne – przeciw temu łapczywość.

W Lublinie to nawet zimy są prawdziwsze.

To, co będziemy robić w Sylwestra? – pytam (ibuprom). – Jak to co? Udawać, że się dobrze bawimy – A. (apap) naciąga kołdrę.

Wszystko było nie tak: Polska, pogoda, katar.

Na ziemskich niwach próżno szukać rosy.

zastanówcie się – w sobotni poranek – nad zmywaniem

Szkoda, że śpi, bo zobaczyłoby pierwszy naprawdę śnieg

Do ikei ciągnął się korowód