Dziennik z podróży na Maltę (w wersji skróconej)

W produkcji dewocjonaliów, Malta musi być – łeb w łeb z Chińczykami – potęgą. Przyglądam się witrynie czwartego z kolei warsztatu Matek Boskich i świętych Pawłów na tej samej ulicy.

Matteo Collura, Na Sycylii, Zeszyty Literackie 2013

Książka układa przemyślenia o Wyspie wokół czterech głównych tematów: śmierci, religii, baroku i arystokracji. To dzięki nim Wyspa staje się fabułą. Odkrywam, czytając, że krążę na Wyspie wokół tych samych tematów

Wtóra podróż na Wyspę (16)

Można silić się na filozofię, ale w końcu i tak wszystko sprowadza się do drogi pod górkę.

Wtóra podróż na Wyspę (15)

N. jest piękniejsze od swego pierwowzoru, co jest tym pewniejsze, że pierwowzór dawno nie istnieje.

Wtóra podróż na Wyspę (14)

W barze Mądrość jest tłoczno. Pachnie bułeczkami i kawą. Nie ma jeszcze dziesiątej a żar pod wulkanem. Rozżarzona jest ziemia, rozżarzone powietrze.

Wtóra podróż na Wyspę (13)

Okazuje się, przy oglądaniu mozaik, że władza zawsze taka sama: niezmiennie lubuje się w dziewczętach w skąpych strojach i w igrzyskach.

Wtóra podróż na Wyspę (12)

Kradniesz ujęcia i uciekasz – mówi A., ale tu nie ma dokąd uciec. Wszystkie uliczki kończą się ślepo.

Wtóra podróż na Wyspę (11)

Dla mitu? Jak dziś można gonić za mitami?

Wtóra podróż na Wyspę (10)

Enna jest wycięta z Wyspy i położona na górze ponad. Nie tak znowu wysokiej, bo w końcu Enna to nie Etna. Niemniej z każdej strony ma owce i przepaść, także widoki.

Wtóra podróż na Wyspę (9)

Wieczorem na Placu Czyśćca kinder-party.

Wtóra podróż na Wyspę (8)

Kiedy przyjechaliśmy, wszyscy właśnie spali. Tylko dziewczynka w czerwonej spódniczce jechała na rowerze

Wtóra podróż na Wyspę (7)

Moje opowiastki o ruinach zawsze takie same: odrobina banału i jedno zwierzątko. Całe to pisanie jest w gruncie rzeczy banalne, dochodzę do wniosku na Wyspie rzeczy ostatecznych.

Wtóra podróż na Wyspę (6)

Pod naszymi stopami mrówki pracowicie zajmują się odbudową.

Wtóra podróż na Wyspę (5)

Nic nie jest wieczne – dopowiadały ślimaki. Ich białe naręcza rosną na łodygach. Mozolnie pracowały nad rozkładem świata. Przecież już nie ma i Greków, i Fenicjan. Tylko turystów w swoich za dużych samochodach widać znad przełęczy.

Wtóra podróż na Wyspę (4)

Wyspa jest jak moja rodzinna Wyżyna, tylko po wielokroć.

Wtóra podróż na Wyspę (3)

Ten sam system uboju można zastosować do tuńczyków i do ludzi. Po dwudziestym wieku przerażająca jest ta fabryczna architektura.

Wtóra podróż na Wyspę (2)

Nie widziałem w wąskich uliczkach Erice żadnej Wenus. Nie sprzedawała ani ciała ani ceramiki.

Wtóra podróż na Wyspę (1)

Młyny mełły sól. Usiane nimi gęste sieci grobli. Kiedy nas już nie będzie na Wyspie, w listopadzie, przylecą flamingi. Zaręcza przewodnik o czernionych brwiach.

Kalina Błażejowska, Uparte serce. Biografia Haliny Poświatowskiej, Znak 2014

Nie, nie czytałem nigdy wierszy Poświatowskiej. Od razu znałem ją z legendy.

Dziennik (08/06/14)

nie powinienem pić kawy o tej porze

Dziennik (07/06/14)

Przygotowanie pakowania, zwijanie, zawijanie, okręcanie, dokupowanie, wykupywanie, jeżdżenie, wjeżdżanie na parkingi, zjeżdżanie z parkingów, skręcanie.

Krzysztof Varga, Czardasz z mangalicą, Czarne 2014

Gdyby był średniowiecznym malarzem (do zapamiętania: miałeś raz jeszcze obejrzeć galerię średniowieczną w Narodowym), można by go określić, tak jak innych anonimowych mistrzów, „Mistrzem Melancholii z Węgier”

Dziennik (06/06/14)

Obserwujesz u siebie więcej cynizmu i czujesz się pozbawiony złudzeń?

Dziennik (05/06/14)

Pojawiają się w okolicach baru, w którym zamiast cukru dodają do koktajli sweet barmański z syropu trzcinowego.

Julia Hartwig, Artur Międzyrzecki, Katarzyna i Zbigniew Herbertowie, Korespondencja, Zeszyty Literackie 2012

Jak ja lubię ich słowa, ich gierki, ich ciepłe uczucia. Tak jak lubię otrzymywać listy, nawet jeśli są, jako wymierająca sztuka, pozbawione papieru.

Przygotowanie do podróży na Wyspę (3)

M. pisze: Nic się nie martw, zobaczysz, że zwiedzicie teraz Wyspę w zupełnie inny sposób.

Yaffa Eliach, Chasydzkie opowieści z czasów Holokaustu, Nomos 2013

Te chasydzkie opowieści to opowieści tych, którym udało się przetrwać spośród sześciu milionów. Dlaczego właśnie im? Czy kilka osób w tym bezimiennym tłumie stanowić może jakikolwiek dowód na dobroć Boga?

Otto Hermann Pesch, Zrozumieć Lutra, W drodze 2008

Rewolucja Lutra to rewolucja intelektualisty, daleka od odpustowych świecidełek, które tak bardzo lubimy w Polsce.

Dziennik uroczysty i pochwalny

Chroń mnie Obamo w cieniu twych łopat!

Dziennik (01/06/14)

Zalipie to taka Atlantyda wszystkich etnografów. Pojawia się od pierwszych zajęć, że gdzieś tam, za górami, za rzekami, istnieje wieś z kolorowymi domami.

Ciemna noc generała (odc. 4)

Ryk zwierząt ukrytych w człowieku

Dziennik (29/05/14)

Kobieta robi sweter z biało-perłowej wełny

Ciemna noc generała (odc. 3)

Trzydzieści lat temu przysięgano mu zemstę i niektórzy wciąż tkwią w jej logice.

Ciemna noc generała (odc. 2)

Z punktu widzenia życia wiecznego trafił zapewne, pójdźmy dla pana Pięty na pewne ustępstwa, do Czyśćca. Jeżeli teraz pan X lub pani Y ofiaruje w jego intencji odpust zupełny, generał zostanie zaliczony w poczet wszystkich świętych. Być może, już w dniu pogrzebu, nad odmawiającym różaniec posłem Piętą, będzie z Nieba czuwał święty Wojciech.

Dziennik (27/05/14)

Jest tysiąc i jeden sposobów, żeby umrzeć

Publicystyka (28/05/14)

Masowa konsumpcja i przepływy kapitałowe nie zastąpią kultury europejskiej

Publicystyka (25/05/14)

Dziś jest niedziela, więc ja spastykuję.

Dziennik o lękach i dźwiękach

Babcia brała proszki z krzyżykiem i pomagało.

Ciemna noc generała

Teraz się zacznie ten ponury obrzęd, w którym role odegrają niespełnieni kochankowie generała Franco oraz latynoskich zamordystów. Będą rozwłóczać ciało, a Cenckiewicz już nawet zdołał napisać odpowiedni życiorys.

Dziennik (20/05/14)

kłębki małych dusz

Dziennik (19/05/14)

Mówi jej o transsubstancji i konsubstancji

Dziennik (18/05/14)

Nad naszym obiadem czuwa bóg witalności, jego trąba ciekawska między nami na zdjęciach.

Dziennik (17/05/14)

Jedziemy tramwajem od tamtej strony, uczepieni krzeseł, podłóg i framug, także siebie nawzajem

Ola Watowa, Wszystko co najważniejsze, Agora 2011

„Wszystko co najważniejsze” jest literaturą miłosną a dawno nic mnie tak nie rozczuliło jak wymiana listów Oli z Aleksandrem, po tym, gdy się odnaleźli w dalekim Kazachstanie