Podchoinkowe (odc. 7)

„Świeży, słony smak spalin w jesiennym powietrzu skojarzył mu się z morzem, wydobyciem ropy naftowej i PKB”

Styczniowe (odc. 4)

Osobiście wstydziłbym się sygnować te zdjęcia własnym nazwiskiem

Mózg Ariela Szarona

Mózg wyabstrahowany z ciała, kolejny do kolekcji mózgów

Styczniowe (odc. 3)

nie istnieje ludzkość, istnieją pojedyncze osoby ze swoimi dramatami i dylematami

Styczniowe (odc. 2)

Nic nieważne. Tajny kod. Radość czytania

Podchoinkowe (odc. 6)

O sztuce pisania biografii

Styczniowe (odc. 1)

Za jednego takiego kogoś jak Havel (czy jest jeszcze ktoś taki w dzisiejszej mierności?), warto by wymienić i ze trzy tuziny polskich polityków różnej maści.

Podchoinkowe (odc. 5)

Wielkie Czytanie ogarnęło go zupełnie.

Podchoinkowe (odc. 4)

Nie wiem, czy chciałem się dowiedzieć tego wszystkiego o Muminkach. Oczywiście świetne są dykteryjki jak ta, że w niemieckim wydaniu z lat pięćdziesiątych Muminki miały mówić paciorek.

Podchoinkowe (odc. 3)

Straszno mi stawiać tę datę – tak daleko się zajechało już w tym XX wieku i jakoś smutno zarazem

Podchoinkowe (odc. 2)

Iwaszkiewicz z 1926 roku jest antypatyczny. Egocentryk i megaloman. Ciężko brnie się przez jego narzekania a jakby niezauważana, w dali, pozostaje Hania ze swoimi lękami, religijnością, chorobami, melancholią i fulguryną w litrowych butelkach (co to jest fulguryna? jak działa? tego niestety nie napisano w skromnych przypisach).

Podchoinkowe

Kili-Kili…, Mój Syńciu…, Kiciuniu…, Ciupaseczku….

Nieistniejący

Budki telefoniczne na poczcie na ulicy Radości albo w metrze Służew. Wypracowania na papierze kancelaryjnym. Listy czekające w skrzynce. Trzydzieści sześć zdjęć do wykorzystania.

Niezaistniała

Wyobrażona Wa. pułkowników – tych megalomanów sprzed Wielkiej Katastrofy – ustawia się w jednym rzędzie z Rzymem czy Berlinem Speera.

Notatki o kapeluszu

Ta myśl zawsze przy pogrzebach, że tyle narracji umiera z daną osobą i nikt już nigdy jej nie pozna.

Mielonka

„Mięso” dla pensjonarek

O zabijaniu kotów. Rozwinięcie i zakończenie

Miałkość współczesności oddaje doskonale.

O zabijaniu kotów. Wstęp

Zbulwersowana czytelniczka pisze: Mnie też odrzuca tytuł. Jestem miłośniczką kotów.

Lu. fascynujący

Skąd się wzięła stara studnia pod blokiem? Dlaczego jabłonie rosną przy przystanku? Dokąd prowadzi ten bruk, skoro nigdzie nie prowadzi?

Dziennik autora bloga, lat 32 i pół

Boleśnie uświadamia „Dziennik”, że jest tym gatunkiem literackim, który kiedyś nagle się urywa.

Jo od Jo.

Dlaczego bohaterowie kryminałów to samotni alkoholicy rozwiedzeni albo uganiający się za tanim seksem? Czy jakaś międzynarodowa organizacja stworzyła takie wytyczne dla piszących kryminały?

Dobre i przyjazne książki. Julia Hartwig (odc. 2)

Teraźniejszość ulic, inaczej niż u Iwaszkiewicza, który odwiedzał Rzym tak dawno, że wszystko zdołało się zmienić

Dobre i przyjazne książki. Julia Hartwig

Jest to dziennik przyjazny dla czytelnika, ciepły i tak naprawdę mało literacki (nie to, co ostre pióro Pilcha, mieszkającego od Julii Hartwig parę przecznic)

Dobre książki. Nieśmiertelność

„I nieśmiertelność dana zbyt pochopnie”

Autor bloga i sztuki piękne

renesans był ulubionym stylem marksistów

Dobre książki w słabych okładkach. Arasse

A nie widać nic

Książki umiarkowane. Serce narodu koło przystanku

to prowincja z mniej mnie interesującej strony Wisły

Dawno temu w Japonii

„Dzielny mężczyzna dotarł w końcu do Kioto, otrzymał rządową posadę i jego życie ułożyło się tak, jak zawsze tego pragnął.”

Królestwo Galicji i Lodomerii, Cesarstwo Ameryk

Całkiem na poważnie, „Cesarz Ameryki” stanowi dla mnie, obok „Jest taki piękny, słoneczny dzień” oraz „Wielkiej trwogi”, tom trylogii chłopsko – żydowskiej, pozwalając obejrzeć źródła resentymentów, które z takim okrucieństwem objawiły się w czasie drugiej wojny światowej.

Lista przebojów Tomasza Transtroemera

Zapewne ostrze krytyki wytaczali ci sami, którzy produkować potrafią osiem tomików wierszy

Dobre książki bardzo. Transtroemer

Nawet o wspomnianych tu molach nadzwyczajnie

Dobre książki. Kore

„Butwiejący pień ciąży mocniej i mocniej”

Biała lokomotywa w kierunku Brooklynu

Stachura działa jak najlepszy antydepresant a jeszcze z melodiami Satanowskiego daje ogromne poczucie chęci życia

Słabe książki. Gejerel

Nie liczcie na monografię!

Dobre książki. Katharsis

O byciu lekarzem na serio

Katastrofa elektrowni atomowej w kulturze ludowej

ulica Karłowicza, trzydziesty kwietnia. Zaczyna padać deszcz. Przyjemny wiosenny deszcz z obłoków z północnego wschodu.

Batman we Lwowie

Nie liczy się prawnicza sofistyka, najważniejsza jest pewność surowej kary dla winnego. To łączy Eberharda Mocka i Edwarda Popielskiego z samotnymi szeryfami Dzikiego Zachodu, ale też z superbohaterami amerykańskiej wyobraźni, choćby Batmanem. Praca w policji dla superbohatera jest tylko przykrywką.