Żyjemy w szczęśliwszych czasach

Nigdy nie pociągało mnie ani Oświecenie, ani Francja nowożytna, toteż kupiłem książkę o Oświeceniu i Francji nowożytnej.

Jeśli książki miałyby kolory, to książka Sary Shilo ma odcień – pomijając kolor pustynny – głębokiej szarości. Tak głębokiej, że przecierasz oczy.

Na koniec wieku nie czytałem „Rozmów”. Pewnie rozwiązywałem zadania z matematyki albo pisałem dziennik

Z tego czytania w mojej głowie tylko libracja

Czułością-pisanie, czułopisanie, rozczulające pisanie. Już ta opowieść o śmierci przyjaciółki z dzieciństwa, ta, którą Patti powtarzała Robertowi, już ona spowodowała, iż autor bloga uległ wzruszeniu w drodze z lidla.

wyciągam „Nagą Wyspę” a oni myślą, że jestem erotomanem czytającym o naturystach

„Świeży, słony smak spalin w jesiennym powietrzu skojarzył mu się z morzem, wydobyciem ropy naftowej i PKB”

Osobiście wstydziłbym się sygnować te zdjęcia własnym nazwiskiem

O sztuce pisania biografii

„Mięso” dla pensjonarek

Boleśnie uświadamia „Dziennik”, że jest tym gatunkiem literackim, który kiedyś nagle się urywa.

Dlaczego bohaterowie kryminałów to samotni alkoholicy rozwiedzeni albo uganiający się za tanim seksem? Czy jakaś międzynarodowa organizacja stworzyła takie wytyczne dla piszących kryminały?

„I nieśmiertelność dana zbyt pochopnie”

„Butwiejący pień ciąży mocniej i mocniej”

O byciu lekarzem na serio