Agustin Ferrer Casas, Mies. Skomplikowane życie architekta minimalisty

Zapominam o biografii, zapominam o doskonałej architekturze, myślę o marszowym kroku, o tym, że przyszłość może jest ich.

Arne Jysch, Złoty Berlin

Decyduję się na Jeanne Mammen, sąsiadkę Marleny Dietrich z cmentarza w okolicach Korso Południowo-Zachodniego

Miałem bloga… Ale wyszły z mody i każdy inny dureń też miał swojego – mówi Malmö, główny bohater „Murderabiliów”.

Pewnego lata wszystko się zmienia. Zdanie powyższe zawiera taki ładunek banału, że aż nie sposób nie ulec pokusie jego falsyfikacji.

Nigdy nie nauczyłem się dobrze grać w ping-ponga.

Czy Frank Underwood przestaje być geniuszem zła, jeśli okazuje się nim być Kevin Spacey? Czy przestaniemy zachwycać się „Absolwentem”?

Dlaczego baletnice noszą koczki?

„wypruty z pomysłów rysownik komiksów”

„Czy zabicie bliźniego jest bardziej, czy też mniej szokujące od sceny ukazującej akt prowadzący do przedłużenia własnego gatunku?”

Kiedy już zupełnie o Nim zapomnieliśmy, nagle się pojawia. Właściwie nie wiadomo, co z Nim zrobić.

lepiej nie szukać ulicy Naszej

pożegnanie z niegdyś pięknym i szczęśliwym miastem

Fabuła obejmuje trzy kraje, trzy plany zdjęciowe: Włochy, Norwegię i Egipt. Można właściwie zaczynać castingi. Pójdę do kina.

Ludzie nie są jednoznaczni. I jeśli się nie jest wszechwiedzącym narratorem (albo Wszechwiedzącym Narratorem) trudno jest ich osądzać.

największym doświadczeniem pokoleniowym naszych roczników są seanse Lynchowego „Twin Peaks”

Jechać by można do miast

dziś przeczytałem pięć książek