W tej księgarni zawsze pakowali dziwnie, wpychając między książki gazety i papier pakowy.

Posępny urzędnik ze „Sławą i chwałą” w ręku.

Nawałem dobrych wiadomości zasłaniamy oczekiwanie na złe.

jesień jej ucieka: tyle liści

pachną gałązki pomidorów nim się zamienią w żar ogniska

znaleźć się nagle w środku dynarskiej baśni

Wszyscyśmy zostali zatopieni między cmentarzem żydowskim, cmentarzem katolickim a cmentarzem wojskowym

nikt nie podejrzewa detonacji bomby

To niebo pachnie mi goframi.

Omija ludzi jak pionki i biegnie do dwieście siedemnaście

Ten mały świat, co nie wystarcza i Nowy Świat, ten tam, daleko

wita mnie łopatka wieprzowa na stacji Ratusz

Wódkę w filiżaneczce do espresso popija

Ćwierć urzędnika pod pomnikiem Mickiewicza

Może bliżej nieznana klinika na Chomiczówce skutecznie usypia zmęczonych?

Wyglądasz na szczęśliwego – powiedziała. Wszyscy żyją długo i szczęśliwie, ale w Wa.

od tylu lat na Saskiej Kępie nas nie ma

Od strony Azji jak konnica Budionnego: obłoki od powietrza, głodu, ognia i wojny.

Na przystanku przeciągał się zmięty mężczyzna

urna pozwala uniknąć koszmarnych zaduszkowych rozmów. Postaw chryzantemy w nogach. Znicz ustaw przy głowie.