Dziennik. Części ciała: oko

 

 

(How the Eye Functions, 1941, Prelinger Archives, źródło: archive.org)

 

Dalej Kawafis. W autobusach i poczekalniach. Kawafis-urzędnik. Duża przyjemność.

Jaki piękny chłopiec, jaka boska to popołudniowa godzina,
która go, aby zasnął spokojnie, ogarnęła („Na obrazie”).

Kawafis wygląda przez ogromne okno, spogląda ku drzwiom kawiarni (s. 216)

I ujrzałem ciało tak piękne,
jakby je utworzył u szczytu mistrzostwa Eros
(„W drzwiach kawiarni”).

Kontynuując z tomu komentarz Alexandra Nehamasa: ludzkie ciało jest oglądane i opisywane [przez Kawafisa] jak rzeźba. Jest to obiekt naturalny i sztuczny zarazem, i jako taki – tylko jako taki – został włączony do wiersza (tamże).

Zmysłowość spojrzenia jako mechanizm, który ciało widzialne zamienia w ciało-dzieło. Oko pożądliwe, miłosne, letnie (coś, co łączy lektury i obrazy tego lata).

(Dopisane: kiedy odkładam na półkę „Literaturę na świecie” dostrzegam, że z grzbietu okładki spogląda na mnie oko Kawafisa).

(28.07.2015)



Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s