Jarosław I. i broń masowego rażenia

Leżymy rozpłaszczeni na bagnie przez dwanaście godzin, bez jedzenia, podrzemując w przerwach

Bolesne dojrzewanie Jarosława I.

Oni mieli jakieś ideały, wiedzieli, za co walczą, a my tylko pieniądze, pieniądze i pieniądze

Tatarak albo śmierć zatopiona w żywiole piękna

dotykasz czegoś nie do pojęcia

P. Mitzner, „Hania i Jarosław Iwaszkiewiczowie”, Wyd. Literackie, Kraków 2008

To chyba wyjaśnia dlaczego tak ważne jest dla mnie ich małżeństwo.

Trylogia urzędnicza. Dionizos.

Chodzi mi po głowie refren z „Piosenki dla zmarłej” Jarosława I.

Jarosław I., mąż Anny, pisze o przemijalności świata tego

„Ciało przemija jak noc”