Dziennik. Teoria pisania bloga

 

(Dawno temu, kiedy po raz pierwszy usiadłem do bloga, nie odpowiedziałem sobie na kilka pytań: co piszę, dla kogo i po co to piszę. Wszystkie dalsze perypetie są jedynie pokłosiem tamtej niefrasobliwości).

Może powinienem napisać o truskawkach. Rozpycham się z wielką torbą po popołudniowym targu, usiłując odtworzyć w pamięci listę zakupów. Hala jest jednak czynnością sobotnią i niepojedynczą. Bez rytuału staje się za to zajęciem dość żmudnym. W tramwaju na dodatek gorąc i zanim dojadę do Anielewicza truskawki zmienią się powoli w ulubiony dżem Czesława Miłosza (takie odwołania do znanych nazwisk zawsze uważałem za przejaw poważnej grafomanii).

Najgorszy jest powrót do pisania dziennika po powrocie z podróży. Odkrycie, że nie zdarzyło się nic na tyle ekscytującego, żeby to utrwalić (08.06.2015).

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s