dziennik podróżny 17/26

Ateny, listopad 2026 r.

Do Aten

Prolog

Przyjechałem nieprzygotowany. Wyrosłem z mitów. Dlatego odwracam obiektyw w przeciwną stronę. Wychodzi mi z tego Anty-Grecja: klatki schodowe, pokrzywione sukulenty, dudek namalowany na skrzynce z prądem.

Koukaki

Pierwszy raz nocujemy w okolicy, w której piszą po murach No tourists i wyliczają: płaca – pięćset euro, czynsz – czterysta. W kolejnych domach drzwi obrastają budkami na kluczyki, teraz my też jesteśmy winni.

Jakaranda

Nieopodal, widać z balkonu, rośnie piękna bujna jakaranda. Trzeciego dnia przyjeżdżają drwale i rżną od rana. Kiedy wyjeżdżamy, chwieje się poraniony oskołek.

Lis

Pierwszego wieczoru pod oświetlonym Akropolem lis wystrasza całującą się parę.

Koty

Najpierw liczymy wszystkie koty, które napotykamy po drodze, wychodzi koło dwudziestu. Drugiego dnia, po paru godzinach, przestajemy liczyć, ale wciąż ich poszukujemy. Trzeciego zauważamy tylko te najładniejsze albo w dziwnych pozach. Czwartego: nie ma kotów.

(10.11)

Skomentuj