Dziennik. Trzy zdania

François Barraud, Krojąca chleb, 1933, źródło: wikiart.org

przypominasz napoleońskiego marszałka

pójdziemy na moskwę, tylko dokończ herbatę,
niestraszny nam śnieg, którego nie ma, nie było, nie będzie.
kampania zimowa: śledzie tego roku mizerne,
kandyzowane pomarańcze nie pojawiły się wcale.

pójdziemy na moskwę, zawsze wcześniej opracowuję
strategie słów, które rozbijają się o złote guziki,
więc urywam w pół zdania i czytam z kartki:
choinek proszę nie podnosić za czubek.

pójdziemy na moskwę, wryjemy się w łuk triumfalny,
pani od greka częstuje cynamonowymi ciastkami,
to przecież jak wizyta u dentysty
(najcenniejsze zęby to te znalezione pod waterloo).

prosząc, byś nas zbawienną drogą prowadziła

nic z nich nie zostało: imion, nazwisk, kości, przegniłych drewnianych krzyży zaoranych definitywnie pod drogę szybkiego ruchu. tylko ich głos, gdy śpiewamy pieśni wygrzebane z ich zbutwiałych modlitewników, brzmi tak samo. wiara, której nie mamy. zbawienie, o które płakali. pewność i niepewność, i żadnych dowodów.

napisz o tych, co żyją

w makdonaldzie przyczepionym do mokpolu makmuffiny i makfrytki zapijamy makkawą. tradycja: po roratach makdonald i miejsce pod oknem, i widok na tramwaje.
a ci, co zajmują wszystkie zdezynfekowane o poranku stoły: oni właśnie kończą piątek o siódmej rano w sobotę. na tym polega inne życie, mówi j., choć jemy te same makmuffiny, makfrytki, lurowatą makkawę.
z szaleństw zostało nam poranne wstawanie, raz w grudniu, na roraty dla wpółwierzących.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s