Dziennik. Plakat

W górę i w dół, w górę i w dół. Za każdym razem – na schodach w pracy – mijam jej uśmiech na plakacie. To zdjęcie przypomina mi I. Długo i szczęśliwie.

W górę i w dół, w górę i w dół. Mijamy się z życiem na schodach.

(20.02.2017; wiadomość o śmierci Danuty Szaflarskiej wyświetliła się, kiedy popadałem w przygnębienie w niedzielę, dyskutując z A. o „Manchester by the Sea”, bo choć sam film mnie nie przygnębił, to owa dyskusja po filmie już tak. Ukryłem tę wiadomość. Wróciła dopiero nazajutrz, kiedy jak zawsze spojrzałem na plakat.)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s