Junichiro Tanizaki, Pochwała cienia, Karakter 2016

Można by ją czytać jako książkę o urządzaniu mieszkań. Jakie warunki powinno spełniać oświetlenie i jak wyposażyć przyjemną toaletę? Ale jest tak poetycka, że chyba jednak nie o urządzaniu.

Światło, jasność przynależy w niej Zachodowi, cień – Wschodowi. Cała modernizacja od epoki Meiji da się opisać jako rozświetlanie aż do przesady, aż do oślepienia. Tymczasem piękno można dostrzec jedynie w półmroku.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s