Krzysztof Varga, Langosz w jurcie, Czarne 2016

 

Z dotychczasowymi tomami węgierskiej trylogii, to było tak, że się zachwycałem i dawałem A., mówiąc: weź, przeczytaj! a ona po kilku stronach krzywiła się i oddając książkę, mówiła, że to Węgry, a nie Włochy. Z „Langoszem w jurcie” tak nie będzie. Skrzywiłem się, zamknąwszy ostatnią stronę.

Są w niej oczywiście fragmenty, takie jak kiedyś, takie, że czytasz i cię olśniewa, ale większość to tylko przytłaczające nagromadzenie węgierskich nazw.

Chyba, że potraktować „Langosza w jurcie” jako przewodnik po najlepszych knajpach na Węgrzech i w okolicach (kalmary w Piranie i cieknie mi ślinka na samą myśl), wtedy okazuje się być nieodzowną książką. Tylko czy wstawić ją w biblioteczce do działu reportażu czy koło Lucyny Ćwierczakiewiczowej?

(„Gulasz z turula”: tutaj; „Czardasz z mangalicą”: tutaj)

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s