Dziennik. Nowy

Plany planami, ale dziecko nie zasnęło. Poszukaliśmy jakiegoś radia z przebojami i czekaliśmy. Kupione zawczasu ciasteczka poszły koło jedenastej. O jedenastej trzydzieści, czytając książeczkę albo bawiąc się smokiem, spytałem A., czy długo jeszcze. O jedenastej czterdzieści zaczęliśmy tańczyć. Twist spodobał się dziecku (może dlatego, że śpiewam mu czasem o Walentynie, podniebnej miss). O jedenastej pięćdziesiąt pięć zacząłem otwierać szampana. O dwunastej była dwunasta. O dwunastej dziesięć pomyślałem, że my mamy fajerwerki, a gdzieś tam, w jakimś Cizre, wybuchają teraz pociski. O wpół do pierwszej zaczęliśmy usypianie, przerwane petardą za oknem o dwunastej czterdzieści pięć. Bemowo za oknem bawiło się chyba do rana, ale autor bloga po szampanie, pitym w imieniu trzech osób, obudził się dopiero koło szóstej i zobaczył półksiężyc.

Tak jak przypuszczał nowy rok nie różnił się w szczególny sposób od starego. A. tylko podmieniła kalendarze i otworzyła liska ze stycznia (01.01.2016, północ).

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s