Całe kazanie – a ksiądz ma o nas wysokie mniemanie, stwierdzając Platon, jak wiemy… – usiłuję sobie przypomnieć, czym są zasoby ego. Więc zrywam się następnego poranka i przepisuję:
Podstawowe założenie teorii zasobów ego zawiera się w przekonaniu, że każdy z nas dysponuje ograniczoną pulą zasobów energetycznych i poznawczych. Zasoby te poprzez ćwiczenia samokontroli można powiększać, ale i tak są ograniczone pod względem wielkości. W trakcie wykonywania czynności nieautomatycznych, wymagających samokontroli, zasoby ego wyczerpują się i wymagają odnowienia. Odnowienie zasobów jest możliwe na trzy sposoby: poprzez odpoczynek, a szczególnie sen, poprzez doświadczanie pozytywnych emocji, wreszcie – poprzez wsparcie otrzymywane od innych ludzi (W. Łukaszewski, Udręka życia, ss. 172-173).
(01.02.2015)
Dz Urz 