Dziennik (19/01/13)

 

To była prawdziwie męska przygoda,
bo ranek wymagał odwagi:
najpierw odnaleźć auto pod zaspą numer pięć.
Nie dać się znieść z każdym z kilometrów trzydziestu na godzinę,
zanurzyć się w śnieg

z dala od dziewcząt serwujących sorbet,
gdzie tylko wielbłądy o obolałych łydkach
i autobusy przy cmentarnych bramach.

Usilnie w przedniej szybie chciałem coś zobaczyć,
wycieraczki wymachiwały piórami, wyło ogrzewanie.
Ktoś mi urwał tylną tablicę, więc anonimowo wpychałem się przed pługi.

To była prawdziwie męska przygoda:
nie zdążyłem nawet na Żurawiej kawy.
Schowałem się w rękawiczkach:

blade słońce na tle statoila.

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s