Sceny z życia sąsiedzkiego

Znamy się z widzenia, czyli z windy, czyli wcale. Ona, młoda, córka swojej matki. Mamroczemy „Dzień dobry”, odwracamy głowy i tak jeździmy, my mizantropi z wielkich miast.

Dzisiaj inaczej. Ona z chłopakiem / facetem / narzeczonym (niepotrzebne skreślić). Wywindowani.  Ona: Cześć!. Ja: Cześć! i odwracam głowę, zgodnie z instrukcją współużytkowania dźwigu. Ona o pogodzie. Że do mnie, orientuję się między drugim a trzecim. On zaniepokojony, wyciąga rękę. – Filip jestem – mówi. Jej wprawdzie nie znam, ale on Filip. Przedstawiam się. Winda zatrzymuje się tam, gdzie trzeba.

Wysiadam, wbiegam do mieszkania, zanoszę się śmiechem.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s