Notatki z żałoby. Potęga mitu

Osoby, które zginęły, życzyłyby sobie, abyśmy pracowali ze zdwojonym wysiłkiem. Wyrwało mnie to jedno zdanie z konferencyjnego letargu. Ten tryb przypuszczający czasu przeszłego w stylu podniosłym. Obok spłakane oczy.

Przestają być nazwiskami, życiorysami, zaczynają – hufcem herosów.

Cały czas zapominamy, że śmierć jest w liczbie pojedynczej.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s