Autor bloga bierze udział w życiu teatralnym w Lu (30.01.2009)

Z wysokości drugiego balkonu, rozpoznawał powoli, że to poćwiartowany kawał dobrej prozy. Aż mu żal się zrobiło: taki smakowity, a teraz niektóre kęsy żuł bez przekonania. Dodają za dużo didaskaliów –  mruknął – ledwie da się rozpoznać czy słodkie, czy kwaśne. Nie prosił o repetę, ale w drugim akcie nawet mu smakowało. Bał się jedynie niestrawności – zupełnie niepotrzebnie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s