Duchy niebieskie na Jerozolimskich

(Ona i On siedzą w autobusie linii 175)

On (zdumiony): Anioł!

Ona (bez zainteresowania): Gdzie?

On (wpatrując się w ulicę za oknem): Idzie!

Ona (głosem, jakby nie stało się nic nadzwyczajnego): O! Anioł.

(Domyślna Czytelniczka lub domyślny Czytelnik domyśli się, że wpis niniejszy pozostaje w temporalnym, przestrzennym i teleologicznym związku z wpisem poprzednim)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s