księgarnia 33/23

Gianfranco Calligarich, Ostatnie lato w mieście, tłum. Katarzyna Skórska, Czarne 2023:

Rzadko nie szukam własnej ilustracji do książki, tylko zadowalam się okładką. Ale ta jest wyjątkowa, miłość od pierwszego wejrzenia, w dodatku jest z ducha Wesa Andersona (może stąd właśnie ta miłość?)

Jest piątek po Bożym Ciele. Nadal łaknę prozy. Bardziej nawet niż truskawek. „Ostatnie lato w mieście” jest rzymskie, na sposób zupełnie odmienny od „Wielkiego piękna”. Równocześnie jest jednak filmowe (czarno-biały neorealizm), łagodnie miłosne, takie jak powinno być – niespełnialne.

W każdym akapicie piszę (pisze) o miłości: jest piękna, mój drogi, a piękni ludzie zawsze są nieprzewidywalni.

Chwilami myślę, że znam osobiście bohaterów, ale być może gra w skojarzenia jest bardziej subtelna. Może tom Prousta, który czytają razem, jest podpowiedzią: Leo jest Marcelem, który zjawia się w pałacu Guermantesów. Rzym słodkiego życia naśladuje Paryż.

Dodatek nr 1

Książki, które Leo zawsze zabierał ze sobą:
1. James Joyce, „Ulisses” (stare wydanie w serii „Medusa”),
2. Henry Melville, „Moby Dick”,
3. Joseph Conrad, ?,
4. Francis Scott Fitzgerald, „Wielki Gatsby”,
5. Jack London, „Martin Eden”,
6. Vladimir Nabokov, ?,
7. stary Ernest Hemingway, ?,
8. T.S. Eliot, poezje,
9. Dylan Thomas, poezje,
10. Gustave Flaubert, „Pani Bovary”,
11. Stefan Zweig, „Świat wczorajszy”,
12. Raymond Chandler, ?,
13. Lawrence Durell, „Kwartet aleksandryjski”,
14. William Szekspir, ?,
15. Antoni Czechow, ?;

Dodatek nr 2

Książki, które Arianna zabrała ze sobą:
1. Marcel Proust, „W stronę Swanna”

Dodatek nr 3

Zasady gry w żółte: kiedy widzisz żółty samochód w ruchu, wypowiadasz życzenie i zaciskasz pięść. Możesz ją otworzyć dopiero, kiedy zobaczysz: (a) rozwieszone pranie, (b) brodatego młodzieńca, (c) psa z krótkim ogonem oraz (d) starca o lasce.