Dziennik. Mróz


(Przystanek Stare Miasto, a.b.)

Sennik. Kolega z ławki, ten, z którym się nad kawą nie rozpoznawaliśmy, z nagła pojawia się we śnie. Wchodzi po schodach opery (nęka mnie widać to epatowanie Moniuszką). Wita się uprzejmie, a potem – przekręcam się na drugi bok – zjawia się jako kobieta w bordowej garsonce.

Topola. Do gwiazdek mrozu na oknach (wspomnienie dzieciństwa: gwiazdki w oknach Lu.) nie zajrzy już strzelista topola, kocia mamka, którą mijaliśmy po drodze do przedszkola. Podjeżdżają na sygnale jazgoczący drwale. Ludzie nie lubią drzew – opowiadam Dziecku (podobnie: puszcz, dzików, wróbli: patrz Mao).

(7.1.19)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s