Życie codzienne metafor
Mgła jako metafora. Nie mleczna mgła, w której wszystko znika, ale obślizgła, wilgotna mgła, która nas czyni niewyraźnymi. Ciągle o tej mgle dookoła nas.
Opis postaci (z dedykacją)
O tym jak łatwo mieć inne wyobrażenia o kimś albo o sobie: na jednym z rysunków Bogumił przedstawiony jak mały tłusty gnom, a Barbara ogromna, piersiasta i dupiasta (M. Dąbrowska, Dzienniki powojenne, tom 2, s. 36).
Życie na innych planetach
Rok na Saturnie trwa 29 ziemskich lat, więc każda pora roku trwa tam około 7 lat. Teraz właśnie trwa na półkuli północnej późna wiosna, a przesilenie będzie miało miejsce w maju 2017 roku. Czytam to w nocy i myślę o siedmioletniej mglistej jesieni.
O ziemi, życiu i śmierci
Tutaj ziemia zawsze była bezpieczna. Jedyny element trwały, rzeki wylewały, ogień trawił, obce wojska deptały, a ziemia nie. Ziemia była. Z niej powstaje zupełnie inna niż śródziemnomorska filozofia życia. Tam ziemia jest nietrwała, przychodzi nocą i odbiera swoje, nie patrząc barok czy renesans. Zupełnie inna filozofia śmierci (por. Sycylia i śmierć, Neapol i śmierć).
Kurier jako źródło rozczarowań (*)
Kręci się tutaj prezydent Senegalu,
ale to przecież kurier miał być
ze śpiworkiem.
Życie nie na mieście
W rachunkach, które prowadzimy z A. (jak w skeczu Monty Pythona o poradni rodzinnej) w rubryce jedzenie na mieście w październiku prawie żadnych złotych. Namacalny dowód, że pomijamy smaki.
(25-28.10.2016)
Dz Urz 