Kozmo.blox.pl Pictures presents „Drapacz chmur”

 Autor bloga potrzebował kina. Kino daje pozorną ucieczkę od siebie. Dzieje się na niby i to niby cię nie martwi a od kilku dni autor bloga podejrzewa, że on też żyje na niby. Na nibynóżkach chodzi na spacery, ogląda niby krajobrazy, ale w środku jakiś jest wydrążony.

Duński dramat, nawet jeśli plakaciki kłamliwie zapewniały, że jest „uroczy” i „optymistyczny” pozostaje filmem melancholijnym. Oczywiście, można by zażartować, że to dramat urologiczny, ale marny z tego żart. A „Drapacz chmur” zasługuje na więcej uwagi.

Już bardziej doszukiwałbym się w nim odniesień mitycznych: Uranos (pierwsze skojarzenie). Naprawdę jednak to smutna opowieść o małym zapyziałym duńskim zadupiu, gdzie nadziei mniej niż w Lu. a bezradni (a może okrutni?) rodzice obwiniają dzieci o swoje życiowe niepowodzenie (całkiem zresztą realne, zarówno w przypadku Jona, jak i Edith.) Ponoszenie winy i od niej się uwalnianie to lejtmotyw całej fabuły.

Ładnie sfilmowana opowieść: w kolorach, w deszczu, w całej atmosferze, wyczuwasz, że coś nie w porządku, że tu dramat.

(3,5/3,0)

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s