Dz.U. Pictures presents „Jak spędziłem koniec lata”

(Miłe świąteczne popołudnie. W sam raz na oglądanie dwugodzinnego dramatu, który dzieje się na stacji polarnej).

Jest ich dwóch, tych polarników. Siergiej jest tam od lat, ma swoje zasady, swój etos pracy meteorologa: myśl o zafałszowaniu pomiarów oburza go, skoro to, co robi jest wpisane w łańcuch ludzkiej pracy od 1935 roku. (Bardzo mnie to ujęło). Paweł żyje w wirtualnym świecie, w tym prawdziwym i wymagającym zupełnie sobie nie radzi. Tu muzyczki posłucha, tu na radarze się pokręci. Nasz rówieśnik.

Pierwsza połowa filmu jest świetnym dramatem psychologicznym, w czasie drugiej niecierpliwie się wierciłem, nie mogąc zrozumieć motywów bohatera. Arktyczne obrazy, które podziwiałem, zaczęły mi doskwierać. Ulga, gdy zapalili światło.

(3,5/3,5)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s