Wieża Hemingway’a
Osiedle literackie, które wzniosłem w duchu oczywiście Le Corbusiera – wziąłem tylko papier zamiast betonu – składa się z wież typu N i P. Całe szczęście wieże P są wyższe (dziennik ich budowy znajduje się w dziale „Księgarnia” niniejszych notatek). Ciekawsze są wieże N: odkrywam kilka niezrealizowanych obietnic i postanowień. Potężne piętro „Ulissesa”, apartamenty codzienne imienia Franza Kafki. Praktycznie nie ma pięter niedokończonych: albo N albo P.
Naprawdę dumny jestem jednak z Wieży Hemingway’a. Otwiera się na ogród, to jest na dywan, sama w sobie będąc biblioteką.
Nie ma innego podziału literatury niż na tą, co się bardziej i na tą, co się mniej kurzy.
Dz Urz 